่วนศิษย์พี่หวงยังคงทนอยู่กับความเจ็บปวดทรมาน แต่เมื่อเห็นเหล่าบรรดาศิษย์น้องมีอาการดีขึ้นมากแล้ว เขาจึงกล่าวด้วยความจำใจว่า “ก็แค่สมุนไพรวิญญาณ ข้าแลกก็ได้”
ศิษย์พี่หวงเป็นผู้นำของพวกเขา สมุนไพรวิญญาณชั้นดีล้วนแต่อยู่ในมือเขาทั้งสิ้น
ถึงแม้ว่าจะมีสมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์ไม่น้อย แต่ก็ยังไม่มีสมุนไพรวิญญาณที่มู่เฉียนซีต้องการอยู่ดี
เมื่อได้สมุนไพรวิญญาณมาแล้ว มู่เฉียนซีก็โบกมือขึ้นและมอบผงยาให้พวกเขาอีกครั้ง
พวกเขาโกรธเกรี้ยวจนแทบกระอักเลือด “นี่เจ้ายังจะวางยาพิษอีก จะ เจ้า…”
“ข้าบอกว่าจะแก้พิษให้พวกเจ้า แต่ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่วางยาพิษพวกเจ้าอีก เรื่องนี้พวกเจ้าไปถามสหายของพวกเจ้าก็จะรู้เอง”
ผู้โชคร้ายกลุ่มแรกยิ้มเจื่อน ๆ หญิงสาวผู้นี้ช่างใจดำอำมหิตเกินไปแล้ว!
ศิษย์พี่หวงมองมู่เฉียนซีด้วยความโกรธแค้นชิงชัง อีกเพียงไม่กี่วันแล้ว ต้องอดทน! อดทน!
เมื่อถึงตอนนั้นเขาก็จะรอด เขาจะต้องทำให้หญิงสาวผู้นี้อยู่…
ตุบ! มู่เฉียนซียกขาเหยียบร่างศิษย์พี่หวงอีกครั้ง พร้อมกันนั้นก็ได้ทำลายความคิดนั้นของเขาให้แตกสลายไป
มู่เฉียนซีกล่าว “จู่ ๆ ข้าก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่มันยังเบาเกินไป ยังสั่งสอนเจ้าไม่พอ!”
มู่เฉียนซีง้างกระบี่มังกรเพลิงขึ้น ทันใดนั้นศิษย์พี่หวงก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้น
“นี่เจ้า…เจ้าคิดจะทำอะไร? เจ้า อย่าได้ทำอะไรบ้า ๆ เชียวนะ!”
ศิษย์พี่หวงพยายามดิ้นอย่างสุดกำลังที่มี แต่เขาถูกมู่เฉียน
