มคนนี้ร้องไห้พลางชี้ไปที่มู่เฉียนซี
ศิษย์พี่หวงผู้นั้นเห็นร่างในชุดม่วงเข้า แสงสลัวก็วาบผ่านดวงตาทันที “เป็นเจ้าหรอกเหรอ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเจ้า”
เขาพุ่งออกไปด้วยความโกรธเกรี้ยว และกล่าวเสียงขรึมว่า “เราเจอกันอีกแล้วนะ ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอเจ้าที่นี่”
ศิษย์พี่หวงยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าหญิงสาวผู้นี้งดงามอย่างไร้ที่ติ งดงามยิ่งกว่าหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งสำนักโอสถฯ เสียอีก
น่าเสียดายที่อารมณ์ร้ายไปหน่อย แต่ผู้หญิงที่อารมณ์ฉุนเฉียวก็ยิ่งมีเสน่ห์ไม่ใช่เหรอ
สายตาของฝ่ายตรงข้ามดูโหดร้ายมาก แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี “ข้าไม่รู้จักเจ้า เจ้ารีบไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าเถอะ!”
“นี่เจ้า ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะไม่รู้จักข้า!” ศิษย์พี่หวงโกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้ว
หญิงสาวผู้นี้เตะเขาลงทะเลสาบต่อหน้านักปรุงยามากมายเช่นนั้น ตอนนี้กลับมาบอกว่าไม่รู้จักเขา บัดซบยิ่งนัก!
“ศิษย์พี่ ช่วยข้าด้วย!”
“ศิษย์พี่ ข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าจะตายแล้ว!”
“……”
ศิษย์พี่หวงมองดูสภาพอันน่าสังเวชนั้นของเหล่าศิษย์น้องและกล่าวว่า “นี่เจ้าวางยาพิษพวกเขา!”
ในใจก็อดที่จะดูถูกคนพวกนี้ไม่ได้ ช่างไร้ประโยชน์เกินไปแล้ว!
ถูกหญิงสาวผู้หนึ่งวางยาพิษแถมยังแก้พิษไม่ได้อีก ช่างทำให้สำนักโอสถฯ ของพวกเขาอับอายขายหน้ายิ่งนัก!
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “อยากแก้พิษ ก็เอาสมุนไพรวิญญาณของเจ้ามาให้ข้าสิ ข้าจะพิจารณาดู”
“ให้ข้าเอาสมุนไพรวิญญาณให้เจ้าอย่า
