าใกล้ แน่นอนว่าผู้มาเยือนนั้นเป็นคนของสำนักโอสถฯ
เมื่อพวกเขาได้เห็นเงาร่างสีม่วงก็ตะลึงค้าง “เป็นเจ้า! เจ้ามาถึงที่นี่ก่อนเสียแล้ว”
เมื่อมองดูสมุนไพรวิญญาณขั้นสวรรค์ต้นหนึ่งที่ตกอยู่ในมือของมู่เฉียนซี สีหน้าของพวกเขาก็ยิ่งมืดครึ้มขึ้นเรื่อย ๆ
“ที่แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะสามารถเข้ามาได้ ยังไม่รีบออกไปอีก!”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ในเมื่อเข้ามาในแดนโอสถนี้แล้ว ที่แห่งนี้ก็นับเป็นแดนโอสถแล้วทำไมข้าจะมาไม่ได้?”
“เจ้าก็เป็นแค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแห่งดินแดนสี่ทิศคนหนึ่งเท่านั้น สถานที่ล้ำค่าแห่งนี้เป็นสถานที่เก็บสมุนไพรวิญญาณของศิษย์สำนักโอสถฯ ของพวกเราตั้งแต่ไหนแต่ไรมาอยู่แล้ว คนเช่นเจ้า ไม่มีสิทธิ์”
มู่เฉียนซียิ้มแล้วกล่าว “ช่างน่าขันจริง แดนโอสถแห่งนี้มันเป็นของพวกเจ้าสำนักโอสถฯ รึ? มิน่าล่ะสถานที่แห่งนี้ถึงได้เขียนชื่อสำนักโอสถของพวกเจ้าเอาไว้”
“หลีกไป อย่าทำให้ข้าเสียเวลา” มู่เฉียนซีเดินออกไป
เรื่องการเก็บสมุนไพรนั้นเป็นเรื่องที่ล้ำค่าถึงเพียงใด นางไม่อยากที่จะเสียเวลาไปกับฝูงแมลงวันฝูงนี้
“อย่าได้คิดว่าเจ้าพึ่งพาผู้แข็งแกร่งอันลึกลับเปิดประตูแดนโอสถแล้วก็จะสามารถไม่เห็นพวกเราสำนักโอสถฯ อยู่ในสายตาได้ ที่จริงแล้วไม่ต้องให้เขาออกโรงพวกเราสำนักโอสถฯ ก็สามารถที่จะเปิดมันได้ ตอนนี้เจ้าจงไสหัวออกไปจากพื้นที่นี้เสีย มิเช่นนั้นอย่าได้หาว่าพวกเราไม่เกรงใจ” พวกเขากล่าวและถลึงตาม
