องมู่เฉียนซีอย่างดุดัน
“ไม่เกรงใจ! ข้าอยากจะเห็นนักว่าพวกเจ้าคิดที่จะไม่เกรงใจอย่างไร” ตอนนี้มู่เฉียนซีเองก็อารมณ์ไม่ดีขึ้นมาเสียแล้ว
ถูกแมลงวันฝูงหนึ่งรบกวนการเก็บรวบรวมสมุนไพรล้ำค่าเช่นนี้จะให้อารมณ์ดีได้ก็คงจะเป็นเรื่องแปลก
“ให้บทเรียนนางเสียหน่อย!” หนึ่งในคนกลุ่มนั้นกล่าวขึ้น
แม้ว่าตอนอยู่ด้านนอกมู่เฉียนซีไม่อาจที่จะกระทืบพวกเขาได้ แต่ก็ได้ตบหน้าพวกสำนักโอสถฯ ไปเบา ๆ
มาตอนนี้เด็กสาวผู้นี้ยังฝันเฟื่องถึงสมุนไพรวิญญาณในพื้นที่ส่วนใจกลางของแดนโอสถอีก หากไม่ให้บทเรียนนางสักหน่อย มิเช่นนั้นจะคิดว่าสำนักโอสถฯ ของพวกเขานั้นสามารถรังแกได้อย่างง่ายดาย
เมื่อกล่าวจบพวกเขาก็ล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้
“ปะมือกับสตรีผู้หนึ่ง มือเพียงข้างเดียวของข้าก็สามารถจัดการได้แล้ว ศิษย์พี่ให้ข้าจัดการเองเถอะ!” ศิษย์น้องที่ดูค่อนข้างหนุ่มผู้หนึ่งอาสาขึ้นมาโดยสมัครใจ
