่ต้องสงสัยแน่นอน
สำหรับมู่เฉียนซีแล้วการโจมตีของไห่ฝานนั้นประหนึ่งเด็กอนุบาลเล่นของเล่นก็มิปาน!
ทันทีที่แขนของมู่เฉียนซีขยับก็สามารถจับลูกดอกนั้นเอาไว้ได้อย่างสบาย ๆ
มันมิเพียงแต่มิทำให้มู่เฉียนซีบาดเจ็บ ซ้ำแล้วมันยังตกไปอยู่ในมือของมู่เฉียนซีอีก!
ไห่ฝานกลับยิ้มขึ้นมาพลัน เมื่อเป็นเช่นนี้ก็นับว่าเขาทำสำเร็จแล้ว
เขาตื่นเต้นเสียจนแทบกระโดดโลดเต้นขึ้นมา เขามองไปยังมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “มู่เฉียนซี ยังไม่หยุดแล้วรีบคุกเข่าร้องขอชีวิตกับข้าอีก?”
มู่เฉียนซีเล่นลูกดอกที่อยู่ในมือแล้วมองไปยังไห่ฝานด้วยอาการจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม “หยุด? คุกเข่าขอชีวิต? เจ้าคิดว่าเป็นไปได้เหรอ? เจ้าโง่!”
.
