จมตีนี้รุนแรงมาก แต่กลับไม่โดนเป้าหมาย
“มังกรเพลิงสังหาร!”
หลังจากที่ต่อสู้กันไปพักใหญ่ เขาก็พบว่ามู่เฉียนซีไม่มีท่าทางที่จะสูญเสียพลังวิญญาณไปเลย แต่กลับเป็นเขาเองที่จะต้องกินยาลูกกลอนฟื้นฟูพลังวิญญาณ
เขาเป็นถึงยอดปรมาจารย์นักปรุงยา มียาลูกกลอนไม่น้อย ยาลูกกลอนแค่นี้ไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งเขาร่วงได้
ทว่า ในตอนนี้ มู่เฉียนซีกลับกล่าวว่า “ถึงเวลาต้องจบแล้วล่ะ!”
พลังธาตุอัคคีบริเวณโดยรอบพลันพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาเดียวบัวอัคคีดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
บัวอัคคีที่เต็มไปด้วยพลังการทำลายล้าง พุ่งโจมตีไปที่เขา
สีหน้าเขาพลันเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก พลางตะโกนขึ้นว่า “ไม่!”
บัวอัคคีพุ่งกระแทกร่างเขาอย่างรุนแรง ทำลายเกราะป้องกันของเขาจนพังทลาย และร่างของเขาก็บาดเจ็บสาหัสไปทั่วทั้งตัว
พรวด! เลือดสีแดงสดถูกกระอักออกมา เขาไม่สามารถควบคุมได้จนกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง
ร่างนั้นล้มกระแทกลงบนพื้นจนเกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้น
ปัง ปัง ปัง!
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงเห็นนายท่านของตัวเองจบการต่อสู้ลงแล้ว และพวกมันก็ไม่อยากเสียเวลาเล่นกับคนเหล่านั้นแล้วเช่นกัน
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงจึงโจมตีและโยนร่างของพวกเขาไปกองอยู่ข้าง ๆ ร่างศิษย์พี่ใหญ่ผู้นั้น แต่ละคนถูกซ้อมจนร่างกายบาดเจ็บไปทุกส่วนไม่เหลือชิ้นดี!
ศิษย์พี่ใหญ่ผู้นั้นกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างยิ่ง เขามองไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “แม่นาง พวกข้าผิดเองที่ไม่รู้จักประเมิ
