นตน! เห็นแก่ที่เราเป็นนักปรุงยาเหมือนกัน ได้โปรดไว้ชีวิตพวกข้าด้วย”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “นี่พวกเจ้ากลัวว่าข้าจะฆ่าพวกเจ้าอย่างนั้นเหรอ?”
พวกเขาพยักหน้าด้วยความหวาดกลัว คนผู้นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
ต้องรู้เอาไว้เลยว่าหากตายอยู่ในดินแดนโอสถแห่งนี้ จะต้องกลายเป็นปุ๋ยของสมุนไพรวิญญาณที่นี่ และไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาถูกใครฆ่าตาย
“ในเมื่อเจ้าไม่อยากให้ข้าฆ่าเจ้า พวกเจ้าก็ต้องแสดงความจริงใจออกมาสักหน่อย”
“เจ้าต้องการสิ่งใด?” เขากล่าวถาม
มู่เฉียนซี “สมุนไพรวิญญาณทั้งหมดของพวกเจ้า”
“เอ่อ…” พวกเขากล่าวขึ้นอย่างตะกุกตะกัก
พวกเขาทุ่มเทพลังไปไม่น้อยกว่าจะเก็บสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้มาได้ แถมยังมีสมุนไพรวิญญาณที่ต้องหาในการทดสอบในด่านนี้อีกด้วย
หากให้ไปหมด ก็เท่ากับพวกเขาต้องสูญเสียทุกอย่างและต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี “นี่เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนที่พูดง่ายอย่างนั้นเหรอ พวกเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วใช่หรือไม่ งั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าสมปรารถนาเอง”
พวกเขาได้ยินเช่นนี้ก็หวาดกลัวจนตัวสั่น “พวกข้าเอายาลูกกลอนแลกกับสมุนไพรวิญญาณที่ต้องเอาไปทดสอบได้หรือไม่? พวกข้าแค่อยากเก็บสมุนไพรวิญญาณที่เอาไปทดสอบทั้งหมดเอาไว้ ส่วนยาลูกกลอนทั้งหมดกับสมุนไพรวิญญาณอื่นข้าจะให้เจ้าทั้งหมด เป็นเช่นไร?”
“ก็ไม่ยังไง ยาลูกกลอนของพวกเจ้าข้าไม่อยากได้ อย่าให้ข้าต้องพูดซ้ำ ข้ามีเวลาให้พวกเจ้าไม่มาก”
