เฉียนซีกล่าว “แต่ท่านลุง อวัยวะภายในของท่านถูกสายฟ้าโจมตีบาดเจ็บมาหลายครั้งแล้ว หากไม่ปรับร่างกายให้สมดุล ต่อให้ข้าสามารถทำให้ท่านลุงสมความปรารถนาได้ แต่เกรงว่าร่างกายของท่านจะรับไม่ไหว”
ชายสูงวัยตกใจไปชั่วขณะ พลันหันไปมองหน้ามู่เฉียนซีอย่างไม่รู้ตัว
สาวน้อยผู้นี้มองดูเขาเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะรู้ถึงอาการของเขาได้มากมายเช่นนี้
คนอื่นต่างก็กล่าวกันว่า “สมกับที่เป็นหนึ่งในเจ้าของหอหมอปีศาจจริง ๆ เก่งกาจยิ่งนัก!”
“ข้าเป็นยอดปรมาจารย์นักปรุงยามานานหลายปีก็ยังดูไม่ออก นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าแม่นางน้อยผู้นี้จะมองออกได้ทะลุปรุโปร่งเช่นนี้”
“……”
ไห่ฝานก็กลัดกลุ้มขึ้นใจแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าเฒ่านี่จะเคยถูกสายฟ้าฟาดจนได้รับบาดเจ็บมาก่อน แล้วนี่นางดูออกได้อย่างไรกัน
ไห่ฝานกล่าว “หยุดเสแสร้งทำตัวลึกลับเสียที ยังไงข้าก็ไม่เชื่อว่าเจ้าจะทำได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “นายน้อยไห่ หากว่าข้าทำได้ล่ะ?”
“หากเจ้าทำได้ ข้าจะคุกเข่าโขกหัวให้เจ้าแล้วจะเรียกเจ้าท่านย่า”
“ข้าไม่มีหลานโตขนาดนี้สักหน่อย ช่างเถอะ!”
“นี่เจ้า…เจ้ากล้าเดิมพันกับข้าไหมล่ะ!” ไห่ฝานกระวนกระวายใจเข้าแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามอย่างนึกสนุก “เดิมพันสิ่งใด?”
“หากเจ้าแพ้ เจ้าจะต้องมาปรนนิบัติข้า” ไห่ฝานกัดฟันกรอดพลางจ้องมองมู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีกล่าว “แล้วหากว่าข้าชนะล่ะ?”
“เจ้าต้องการสิ่งใดก็บอกมาได้เลย ต่อให้เจ้าอยากเป็นฮูหยินของข้
