่าหวาดกลัวโจมตีย้อนกลับไป
คนผู้นั้นเริ่มกรอกตามองบน รูม่านตาของเขาเริ่มเหม่อลอย
“ฮี่ ๆ ๆ!” เขากรอกตามองบน และยืนยิ้มด้วยท่าทางโง่งมอยู่บนลานประลอง
เมื่อผู้อาวุโสหกเห็นศิษย์ของตัวเองมีท่าทางที่เปลี่ยนไปเช่นนี้ก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
“เป็นไปได้ยังไง?”
เขาไม่เห็นมู่เฉียนซีโจมตีกลับเลย แต่ดูเหมือนว่าศิษย์ของเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสทางพลังจิตเสียแล้ว
“เอ๊ะ! ชายผู้นั้นเป็นอะไรไปล่ะ ทำไมถึงยืนยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่ตรงนั้น”
“นี่ผู้อาวุโสหกคิดจะทำอะไรกันแน่ นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะให้คนโง่เขลาเช่นนี้มาเข้าร่วมการประลองด้วย ดูถูกประมุขน้อยแห่งตำหนักเป่ยหานของพวกเราเกินไปแล้วจริง ๆ!”
“ดูท่าน่าจะโง่เขลาจริง ๆ ด้วย เจ้าดูสิ ยืนยิ้มคนเดียวน้ำลายไหลแล้วนั่น”
มู่เฉียนซีจัดการเจ้านายคู่ต่อสู้ของเสี่ยวหงแล้ว และแน่นอนว่าเสี่ยวหงก็กำลังแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่ง
ในตอนนี้เองร่างสีขาวก็พุ่งไปที่ด้านหลังของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกตัวนั้น!
อู๋ตี้ยิ้มพลางกล่าวว่า “เจ้าหมูขี้เกียจ ข้ามาช่วยเจ้าแล้ว!”
กรงเล็บอันแหลมคมของแมวน้อยแทงทะลุร่างของเสือตัวนั้นอย่างรวดเร็วและแม่นยำ
แกนวิญญาณถูกอู๋ตี้ควักออกมา ตุบ! ร่างของเสือตัวนั้นล้มลงไปกับพื้นทันที
อู๋ตี้ยืนพิงขนของเสือตัวนั้นด้วยท่าทางสบาย ๆ และค่อย ๆ กัดกินแกนวิญญาณของมัน
แกร่ก ๆ!
เสี่ยงหงกล่าวออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “ใครใช้ให้แมวโง่เขลาอย่าง
