้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “มีเรื่องอะไร?”
ผู้อาวุโสที่หกกล่าว “เนื่องด้วยประมุขน้อยเฉียนซีบอกว่ายินดีที่จะชี้แนะสั่งสอนคนรุ่นหนุ่มสาวของตำหนักเป่ยหาน ดังนั้นศิษย์จำนวนไม่น้อยจึงได้มาลงสมัครกันอย่างแข็งขัน ไม่ทราบว่าประมุขน้อยเฉียนซีจะรับคำท้าหรือไม่?”
หัวหน้าตำหนักล้วนแต่คอยปกป้องสาวน้อยผู้นี้ พวกเขาเองก็ไม่กล้าพูดกล่าวอะไรที่ไม่ควรไปมากนัก
แต่ทว่าเรื่องของการประลองนั้นเป็นเรื่องที่นางตอบรับเอาไว้เอง และมิใช่ว่าพวกเขาตั้งใจจะมาหาเรื่องให้ลำบาก หัวหน้าตำหนักรู้แล้วก็คงจะไม่กล่าวโทษอะไร
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้าน “ข้าเพิ่งออกมาจากการเก็บตัวฝึกบำเพ็ญก็ค่อนข้างเหนื่อยล้าอยู่บ้าง ให้พวกเขารอสักสองสามวันก็แล้วกัน! เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะไปรับใช้อย่างแน่นอน”
“ข้าผู้เฒ่าทราบแล้ว!”
อัจฉริยะแห่งตำหนักเป่ยหาน การคัดเลือกประมุขน้อยได้เริ่มขึ้นแล้ว ถึงแม้ว่าจะเป็นผู้ที่เป็นคมในฝักนางเองก็มิจำเป็นที่จะต้องหวั่นกลัว
มู่เฉียนซีได้พักผ่อนไปแล้วสามวัน ผู้อาวุโสหกนึกว่านางไม่คิดที่จะลงประลองแล้ว แต่ปรากฏว่ามู่เฉียนซีกลับให้คนมาส่งข่าว
หลังจากการคัดเลือกประมุขน้อยแล้ว ตำหนักเป่ยหานก็มิได้มีการจัดประลองมานานมากแล้ว
อีกทั้งผู้ที่เข้าร่วมการประลองในครั้งนี้นั้นเป็นถึงประมุขน้อยของพวกเขา ผู้ที่นับได้ว่าเป็นตำนานผู้หนึ่ง
อัจฉริยะนักปรุงยาอันดับหนึ่งแห่งแดนตะวันออก เคยหนีรอดจากการล้อมฆ่าของตำหนักตงจี๋มาแล้ว อีก
