ฉียนซีกล่าวถาม “แล้วรางวัลอันดับหนึ่งมันคือสิ่งใดกันล่ะ?”
เป่ยกงจั๋วกลับเสแสร้งทำเป็นลึกลับ “เมื่อถึงตอนนี้แม่นางมู่ก็จะรู้เอง รางวัลนั้นจะไม่มีทางทำให้เจ้าผิดหวังอย่างแน่นอน! เจ้าตกลงรับเงื่อนไขนี้หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าตกลงอยู่แล้ว แต่พลังวิญญาณของข้าแค่ขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปด การคว้าชัยชนะอันดับหนึ่งในการประลองปรุงยาของแดนซวนเทียนมาได้นั้นมันไม่ใช่เรื่องง่าย”
เป่ยกงจั๋วกล่าว “ข้าจะมอบยาลูกกลอนเพิ่มพลังวิญญาณให้เจ้าถึงระดับสูงสุด และยานี้ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อร่างกายของเจ้าทีหลังแต่อย่างใดด้วย และข้าก็หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะ”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความมั่นใจว่า “ยาลูกกลอนดีเลิศเช่นนี้ ข้าต้องคว้าอันดับหนึ่งมาได้แน่นอน”
เป่ยกงจั๋วตกใจกับคำพูดของมู่เฉียนซีอีกครั้ง นางไม่มีความถ่อมตนเลยแม้แต่น้อย
อันที่จริงเป่ยกงจั๋วก็ไม่ได้คาดหวังกับนางมากนัก แต่เมื่อเขามองไปที่กู้ไป๋อีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ต่อให้สาวน้อยผู้นี้เป็นคนที่ไร้ความสามารถ แต่คนที่สามารถทำให้หานเป็นกังวลได้ถึงเพียงนี้ เขาชักจะสนใจขึ้นมาแล้วจริง ๆ
“หากข้าหลอมยาลูกกลอนเสร็จแล้ว ข้าจะให้คนเอามาให้ งั้นก็ไม่ต้องพูดมากแล้วล่ะ”
จากนั้นลำแสงนั้นก็ได้อันตรธานหายไปอีกครั้ง ในที่สุดก็ไม่ต้องทนเห็นหน้าเจ้าเป่ยกงจั๋วนั่นแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเป่ยกงจั๋วรีบไปอย่างเร่งรีบเช่นนี้ มุมปากของกู้ไป๋อียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“ซีเอ