เฟิงอวิ๋นซิว อย่าได้ลืมหน้าที่ตัวเองเป็นอันขาด”
ดวงตาสีอำพันคู่นั้นของเฟิงอวิ๋นซิวยิ่งเคร่งขรึมลงเรื่อย ๆ “ข้าไม่ลืมอยู่แล้ว!”
ตัวตนของมู่เฉียนซีถูกเปิดเผยแล้ว และสิ่งนี้ก็ทำให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่ซัดไปที่ตำหนักเป่ยหาน
“ประมุขน้อยเฉียนเยี่ย ก็คือมู่เฉียนซี!”
เรื่องนี้ทำให้คนในตำหนักเป่ยหานแต่ละคนต่างพากันวุ่นวาย “ท่านหัวหน้าตำหนัก จะให้หญิงสาวคนหนึ่งมาเป็นประมุขน้อยแห่งตำหนักเป่ยหานของเรามันไม่เหมาะสมนะขอรับ”
“ท่านหัวหน้าตำหนัก พวกเรากับตำหนักตงจี๋มีข้อตกลงกัน หญิงสาวผู้นี้ครอบครองกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ เราควรจะส่งตัวนางให้ตำหนักตงจี๋นะขอรับ!”
“ใช่! ส่งตัวนางให้กับตำหนักตงจี๋ มิเช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงมากว่าตำหนักเป่ยหานจะต้องเปิดศึกสู้รบกับตำหนักตงจี๋”
พวกเขาพากันสร้างปัญหาทีละคน สีหน้าของกู้ไป๋อีเย็นยะเยือกขึ้น อยากจะชักกระบี่ฟันคนพวกนี้ให้พูดไม่ได้ไปตลอดชีวิตจริง ๆ
ในตอนนี้เอง น้ำเสียงอันกำเริบเสิบสานเสียงหนึ่งดังขึ้น “ตำหนักเป่ยหานไม่ได้มีกฎสักหน่อยว่าผู้หญิงจะเป็นประมุขน้อยไม่ได้!”
หญิงสาวในชุดสีม่วงบุกพรวดพราดเข้ามาในตำหนักที่ทุกคนกำลังหารือกันอยู่
ใบหน้าที่งดงามอย่างไม่เป็นสองรองใครนั้นทำให้ทุกอย่างในบริเวณโดยรอบดูมืดมนลงในพริบตา ในเมื่อตัวตนถูกเปิดเผยเช่นนี้แล้ว นางก็ไม่จำเป็นต้องปลอมตัวอีกต่อไปแล้ว
