ต้องเผชิญกับตำแหน่งอันสูงส่งเช่นนั้น
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป่ยกงจั๋วนั้นผิดมหันต์เสียแล้ว บิดาของนางนั้นไม่มีสำนึกที่ดีแม้แต่น้อย เขาทำตัวเป็นเถ้าแก่ที่ทิ้งร้านเอาไว้ ส่วนอาเล็กนั้นก็หนีไปเร็วนัก อารองเองก็สูญเสียความทรงจำไป ดังนั้นนางจึงไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวของตนเองเลยแม้แต่น้อย
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้รู้เกี่ยวกับตัวตนของนาง นางจะต้องค่อย ๆ ทำความเข้าใจมันอย่างช้า ๆ
ในที่สุดก็ได้รู้แล้วว่าทำไมเฟิงอวิ๋นซิวและเหลิ่งหนิงจือมักจะเข้าใจผิดว่านางเป็นมู่หลินหลางแล้ว เพราะว่ามีสายเลือดเดียวกันไหลเวียนอยู่ ถึงแม้ว่าจะมีสายเลือดเดียวกันไหลเวียนอยู่ แต่ความเหมือนกันนั้นก็ทำให้ผู้คนสับสน
ถึงอย่างไรเสียเป่ยกงจั๋วกับเสี่ยวไป๋นั้นก็คล้ายกันเพียงเก้าส่วน คนที่สนิทคุ้นเคยนั้นก็สามารถที่จะจำได้
ใจของกู้ไป๋อีพลันหนักอึ้ง เขานั้นไม่เคยสนใจเรื่องของซวนเทียนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่นึกไม่ถึงเลยว่าชีวิตของซีเอ๋อร์นั้นจะซับซ้อนเช่นนี้
สิ่งที่เป่ยกงจั๋วกล่าวมาทั้งหมดนั้นมันช่วยอะไรไม่ได้
แต่ที่กล่าวมาก็มิผิด ทั้งแดนซวนเทียน ตระกูลที่สามารถจะต่อกรกับราชวงศ์ตงหวงได้ก็มีแต่ตระกูลเป่ยกงเท่านั้น
แต่แน่นอนว่ามู่เฉียนซีจะไม่เลือกตัวเลือกที่เป่ยกงจั๋วคาดหวัง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย “เรื่องการล้างแค้นนั้นบิดาของข้ามีแผนการของเขาเอง ข้าทำเงินให้ดี ๆ และเลี้ยงชีพตัวเองให้อยู่รอดก็พอแล้ว ไม่ต้องให้องค์รัชทายาทเป่ยกง
