นให้เจ้าช่วยเหลืออยู่ตลอดกระมัง”
ถึงแม้ว่าการกล่าวออกปากของเขาแต่ละคำนั้นจะเรียกเสี่ยวไป๋ว่าพี่ชาย แต่ทว่าการแสดงออกบนใบหน้านั้นกลับไม่มีความรู้สึกอยู่เลยแม้แต่น้อย
เป่ยกงจั๋วกล่าว “ข้ามีข้อเสนอหนึ่ง ไม่ทราบว่าแม่นางมู่จะตอบรับหรือไม่?”
“ลองพูดมาฟังดู”
“ถ้าหากแม่นางมู่กลายเป็นคู่หมั้นของข้า ข้าก็สามารถที่จะยกเลิกสัญญาหมั้นกับมู่หลินหลางได้ เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะต้องยืนอยู่ฝั่งเจ้าอย่างแน่นอน”
กู้ไป๋อีกล่าวเสียงแข็ง “เป่ยกงจั๋ว!”
ในตอนนี้ดวงตาอันเย็นยะเยือกคู่นั้นของกู้ไป๋อีได้แผ่จิตสังหารออกมา “เจ้าอย่าแม้แต่จะคิด”
เป่ยกงจั๋วกล่าว “หาน นี่ข้ากำลังถามความคิดเห็นของแม่นางมู่ มิได้ถามความคิดเห็นเจ้า”
มู่เฉียนซีมองไปทางเป่ยกงจั๋วแล้วกล่าว “ข้านั้นมีคู่หมั้นแล้ว ดังนั้นเจ้าจงล้มเลิกความคิดนี้เสียเถอะ”
บนใบหน้าของเป่ยกงจั๋วเผยแววของความเสียดายออกมา จากนั้นก็กล่าวอย่างช้า ๆ “น่าเสียดายจริง ๆ ถ้าหากข้าบอกว่าข้ามิเพียงแต่จะช่วยเจ้าฆ่าล้างทำลายตำหนักตงจี๋ รวมถึงช่วยเจ้าจับตัวผู้อาวุโสสูงสุดแล้ว ข้ายังจะช่วยตระกูลเจ้าล้างแค้นอีกด้วยเล่า?”
.
