มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าพาอวี้ปิงชิงไปขังไว้ในคุกนักโทษต้องประหารของหอหมอปีศาจเดี๋ยวนี้เลย”
ถูกขังในคุกนักโทษต้องประหารของหอหมอปีศาจ หากไม่ตายก็อาจรอดออกมาได้หากว่ายอมปริปากพูดออกมา
เยวี่ยเจ๋อกล่าว “ขอรับ!”
“กระจายคำสั่งออกไป ระดมกองกำลังทั้งหมดให้ตามหาตัวผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตำหนักเป่ยหานในแดนตะวันออก แดนเหนือ และแดนใต้ให้ทั่ว ต่อให้ต้องพลิกฟ้าพลิกแผ่นดินตามหาทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศก็ต้องเอาตัวเขามาให้ได้”
“ขอรับ!”
หลังจากสั่งการเรื่องต่าง ๆ เสร็จสิ้น มู่เฉียนซีก็ไปหาเฟิงอวิ๋นซิว
และหลังจากที่ตรวจดูร่างกายของเขาเสร็จ มู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “อาการของเจ้าหายดีแล้ว เจ้ากลับได้แล้ว”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ข้าจากตำหนักตงจี๋มานานมากแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “อวิ๋นซิว ข้าอยากจะให้เจ้าช่วยอะไรข้าสักอย่าง”
“ได้สิ!”
“หลังจากที่เจ้ากลับไปยังตำหนักตงจี๋ ข้าอยากให้เจ้าช่วยข้าตามหาตัวผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตำหนักเป่ยหานให้ข้า หากเจ้าตกลง ขอให้เจ้าพยายามทำทุกอย่างอย่างเต็มที่! คำขอของข้ามันมากเกินไปข้ารู้ดี แต่หอหมอปีศาจของข้าจะตอบแทนโดยการมอบยาลูกกลอนให้เจ้าฟรีเป็นเวลาสามปี”
เงื่อนไขนี้เป็นเงื่อนไขที่พิเศษที่สุด
ต้องรู้เอาไว้เลยว่ายาลูกกลอนของหอหมอปีศาจมีคุณภาพยอดเยี่ยมกว่ายาลูกกลอนของนักปรุงยาอื่น ๆ มากมายหลายเท่านัก
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ก็แค่ตามหาคนคนเดียว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมายเลย! ส่วนเรื่องให้ยาลูกกลอนฟรีเป็
