สำหรับคำร้องขอของมู่เฉียนซีนั้น แน่นอนว่าจิ่วเยี่ยย่อมไม่ปฏิเสธ
เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วคอยป้องกันที่รอบด้านของมู่เฉียนซีเอาไว้
ร่างของนิรันดร์ที่เป็นหม้อวิญญาณนิรันดร์นั้นลอยอยู่ที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซี มันยิ้มแล้วกล่าว “ที่รัก พวกเราเริ่มกันเถอะ”
มู่เฉียนซีพยักหน้ากล่าว “เริ่ม”
มู่เฉียนซีได้เริ่มปรุงยา นิรันดร์กับมู่เฉียนซีร่วมมือกัน นี่เป็นงานที่ใหญ่โตโอฬารน่าตื่นตะลึงอย่างแน่นอน
แม้แต่กู้ไป๋อี อินรั่วเฉินและจิ่วเยี่ยที่มิใช่นักปรุงยาก็ล้วนแต่ถูกดึงดูด จะมีก็เพียงชิงอิ่งเท่านั้นที่มิได้มีความสนใจเท่าใดนัก
แน่นอนว่าผู้ที่ถูกดึงดูดอย่างลึกซึ้งที่สุดนั้นก็คือเซียวเหยา สำหรับคนรุ่นหลังของตระกูลเซียวแล้ว การที่สามารถได้เห็นท่านหม้อวิญญาณนิรันดร์ปรุงยาแล้ว มันก็ไม่เสียทีที่ได้มายังโลกนี้สักครา
สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ขอแค่เพียงได้มองดูก็สามารถทำให้เหมือนได้เข้าไปยังสถานที่อันงดงามแห่งหนึ่งได้
สายตาที่เซียวเหยามองไปยังมู่เฉียนซีนั้นเร่าร้อนขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้นเขาก็พลันรู้สึกปวดตาทั้งสองข้างขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ และร่างกายทั้งร่างนั้นก็เหมือนกับว่ากำลังจะหายไปจากโลกนี้ เขาตะลึงค้างและก้มหน้าลงมองไปยังเงาร่างนั้น
คนผู้นั้นมิได้หันตัวกลับมามอง แต่เซียวเหยากลับรู้สึกได้ถึงความคุกคามที่เหมือนดั่งความตายเช่นนี้นั้นที่บุรุษผู้นั้นส่งมา
บุรุษผู้นั้นมีความปรารถนาในการครอบครองอย่างแข็งกล้า อีกทั้
