งยังดูเหมือนว่านายท่านจะใกล้ชิดกับเขามากกว่าผู้ใดทั้งสิ้น
เซียวเหยาได้สติขึ้นมา ในตอนนี้จะมองดูได้ก็แต่การปรุงยาเท่านั้น ไม่สามารถที่จะมองตัวนายท่านได้
เขารู้ว่าหากยังมองต่อไปอยู่อีกละก็ คาดว่าคงจะมิได้เห็นนายท่านอีกแล้ว
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ เมื่อเซียวเหยาเก็บเอาสายตาอันเร่าร้อนกลับไป จิ่วเยี่ยก็มิได้สนใจคนตัวน้อยผู้นี้อีกต่อไป
แผ่นหลังของเซียวเหยาเปียกชุ่มไปทั้งหมด เขาหายใจคล่องขึ้นมาในทันใด
เขากล่าวบ่นอยู่ในใจ ‘บุรุษผู้นี้ช่างวางอำนาจบาตรใหญ่ยิ่งนัก ไม่นานนักก็จะสูญเสียความรักไป’
นิรันดร์เคยสอนคนตระกูลเซียวเอาไว้ว่า สาวงามที่มีความปรารถนาในการครอบครองอย่างบ้าอำนาจนั้นจะมิได้รับความรักที่ยาวนาน มีแต่เพียงสาวงามที่ใจกว้างเท่านั้นถึงจะได้รับความโปรดปรานจากนายท่านอย่างยืนยาว
นิรันดร์และมู่เฉียนซี เมื่อพวกเขาทั้งสองร่วมมือกัน มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ว่าการปรุงยานั้นราบรื่นเป็นอย่างยิ่ง
ไม่นานนักยาเม็ดสีฟ้าปนขาวก็ได้ออกจากหม้อ
มู่เฉียนซีเอ่ยขึ้น “สำเร็จแล้ว”
ยาเม็ดนี้สำเร็จแล้วนั่นหมายความว่าสามารถซื้อเวลาให้อารองไว้ได้หนึ่งปี
นิรันดร์กล่าวอย่างเกียจคร้าน “ครานี้ถูกที่รักบังคับให้ตื่นขึ้นมา ไม่นานนักข้าก็จะเข้าสู่ภาวะหลับไหลอีกแล้ว ที่รักอย่าได้คิดถึงข้าละ”
กล่าวจบมันก็ใช้ความเร็วอย่างสูงสุดมุดเข้าไปในร่างของมัน ถึงแม้ต่อให้ในตอนนี้สามารถที่จะไม่หลับใหลได้ แต่ก็คงต้องหลับเพราะว่าเจ้าตัวป
