อ้าปากค้างจ้องมองชายชุดดำที่มีกลิ่นอายอันตรายที่สุดผู้นั้นด้วยความตกใจ เห็น ๆ กันอยู่ว่าพลังที่โจมตีออกมานั้นทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะย่างกรายเข้าไปใกล้ แต่เขากลับเข้าไปปกป้องนายท่านราวกับว่านายท่านเป็นของล้ำค่าที่สุดในโลกนี้
ช่างเป็นชายที่แข็งแกร่งมาก เขาเป็นใครกันแน่
พลังมืดกำลังฉีกร่างของผู้อาวุโสสูงสุด และกำลังฉีกวิญญาณของเขา
“อ๊า ๆ ๆ!” สีหน้าของผู้อาวุโสสูงสุดพลันเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ เขาร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมานเป็นอย่างยิ่ง
“ท่าน ได้โปรดอย่าทรมานข้าเลย ให้ข้าตาย ทำให้ข้าตายไปซะเถอะ ท่าน…”
กลิ่นอายที่น่าขยะแขยงของเผ่านักสาปยิ่งทำให้จิ่วเยี่ยลงมืออย่างโหดร้ายมากขึ้น
มืออีกข้างหนึ่งของเขา เลือดแต่ละชั้นผิวค่อย ๆ หายสาบสูญไปทีละชั้น จนสุดท้ายเหลือเพียงแค่กระดูกขาว
จากนั้นก็เป็นขาสองขาของเขา!
อ๊า! ผู้อาวุโสสูงสุดร้องโหยหวนจนหมดสติไป
แต่หลังจากที่หมดสติไป เขาก็ถูกความเจ็บปวดทรมานนั้นปลุกให้ต้องฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าเฒ่า แก้คำสาปต้องห้ามให้อารองข้าเดี๋ยวนี้!”
“ฮ่า ๆ ๆ! แก้คำสาปเหรอ แก้คำสาปอย่างนั้นเหรอ…” ผู้อาวุโสสูงสุดหัวเราะขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
“หากมันยอมเชื่อฟังข้า ไม่ทรยศข้า พลังก็คงไม่ย้อนกลับคืนทำให้มันทรมานเช่นนี้ และข้าก็ยังพอมีวิธีแก้คำสาปให้ได้ แต่ตอนนี้พลังย้อนกลับคืนไปมากแล้ว ต่อให้เป็นหัวหน้าเผ่านักสาป ก็เกรงว่าจะแก้ไม่ได้!”
“เจ้าตัด
