ใจซะเถอะ! หากข้าตาย อารองของเจ้าก็ต้องตายไปกับข้าแน่นอน ถึงยังไงเขาก็เป็นผลงานชิ้นเอกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในชีวิตของข้า”
“เจ้า…”
มู่เฉียนซีโกรธเกรี้ยวขึ้นจริง ๆ แล้ว นางไม่มีเวลามากที่จะมาเสียเปล่าได้ แต่นางก็ไม่อยากให้ผู้อาวุโสสูงสุดตายไปง่าย ๆ เช่นนี้
เขาไม่ได้โกหก!
ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาสองเข็มพุ่งแทงไปที่ดวงตาคู่นั้นของผู้อาวุโสสูงสุด
ดวงตาเป็นหนึ่งในอวัยวะของมนุษย์ที่เปราะบางที่สุด ถูกเข็มยาที่อาบยาพิษรุนแรงทิ่มแทงเข้าไปเช่นนี้ ไม่ได้เจ็บปวดทรมานน้อยไปกว่าพลังที่จิ่วเยี่ยทำร้ายเขาเลย
เข็มอันแหลมคมทิ่มแทงดวงตาคู่นั้นของผู้อาวุโสสูงสุด ผู้อาวุโสสูงสุดกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวดทรมานจนร่างชักกระตุกขึ้น
และในตอนนี้เอง น้ำเสียงอันมีเสน่ห์เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “หยุดเผาได้แล้ว หยุดเผาเดี๋ยวนี้! มังกรเพลิงน้อยเจ้าบังอาจยิ่งนัก ข้านึกไม่ถึงเลยว่าแม้แต่ข้าเจ้าก็กล้าเผา”
น้ำเสียงนี้เป็นน้ำเสียงที่ไพเราะมาก และความมีเสน่ห์นั้นเปรียบเสมือนเหล้าหอมกรุ่นชั้นดี และเต็มไปด้วยรสชาติที่ยังคงติดอยู่อย่างมีไม่รู้ลืม
กู้ไป๋อีกับเซียวเหยาต่างก็ตกใจผงะไป เสียงใครกัน?
กระบี่มังกรเพลิงรีบไปหลบที่ด้านหลังของมู่เฉียนซีราวกับเป็นภรรยาที่ถูกคนอื่นทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บก็มิปาน “ฮือ ๆ ๆ! นายท่าน นายท่านต้องปกป้องข้านะ”
มู่เฉียนซีกล่าว “ในเมื่อตื่นขึ้นมาแล้วก็รีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้!”
“ยอดดวงใจของข้าคิดถึงข้ามากเช่
