นนี้ ข้าก็ต้องตื่นขึ้นมาสิ”
ในหม้อวิญญาณนิรันดร์ปรากฏเงาร่างสีขาวขึ้น แต่เงาร่างสีขาวนี้ยังคงเบลอไม่ชัดเจน ทำให้มองไม่ออกว่ารูปร่างหน้าตาของเขาเป็นเช่นไร
ทว่า ในตอนนี้พลังดำมืดอันโหดร้ายกลับพุ่งโจมตีไปที่เงาร่างสีขาวนั้น กักขังร่างสีขาวนั้นเอาไว้และต้องการที่จะฆ่าเขา
นิรันดร์กล่าวขึ้นว่า “ยอดดวงใจของข้า นี่เจ้าจะฆ่าข้าเหรอ! รีบบอกให้เจ้าตัวประหลาดข้างกายเจ้าหยุดเดี๋ยวนี้”
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีเอาไว้ในอ้อมอกราวกับประกาศให้รู้ว่าเขามีสิทธิ์ที่จะกระทำเช่นนี้
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยเหลือบมองไปที่ร่างของนิรันดร์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร “ในฐานะที่เจ้าเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ ในเมื่อเจ้ายอมรับซีเป็นเจ้านายแล้ว เจ้าก็ต้องเคารพซีสักหน่อย”
คำเรียกขานที่สนิทสนมของนิรันดร์ทำให้จิ่วเยี่ยอยากจะฆ่าเจ้าหม้อที่อยู่ตรงนี้มาก
ไม่ว่าเขาจะเป็นเพียงแค่เศษเหล็กหรือจะเป็นมหาศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ก็ตาม!
นิรันดร์เองก็โกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าตัวประหลาดนี่จะกล้ากล่าววาจาเช่นนี้กับเขา
แต่พลังอำนาจนั้นช่างน่าหวาดกลัวจนทำให้ต้องก้มหัวให้ ตอนนี้เขายังไม่มีร่างที่แท้จริง เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าตัวประหลาดนี่
นิรันดร์ยิ้มพลางกล่าวว่า “นายท่าน มีสิ่งใดให้ข้าช่วยเหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “จิ่วเยี่ย ช่วยอารองก่อน เสร็จแล้วหากเจ้าอยากจะฆ่าเจ้าหมอนี่ข้าจะช่วยเจ้าเอง”
ครั้งนี้หม้อหยิ
