นหยางสองขั้วเล่นใหญ่เกินไปแล้ว และมูลเหตุก็มาจากนิรันดร์
กรรมใดใครก่อ ผู้นั้นต้องรับผิดชอบ ตอนนี้มู่เฉียนซียังโกรธอยู่ นิรันดร์อย่าคิดที่จะอยู่อย่างสงบสุขเลย
มู่เฉียนซีเดินไปข้างกายมู่เฟิงหลิงและกล่าวกับนิรันดร์ว่า “เจ้ารีบมาดูอาการของอารองข้าเร็วเข้า มีวิธีใดฟื้นฟูร่างกายของเขาได้บ้างหรือไม่?”
นิรันดร์มาอยู่ตรงหน้ามู่เฟิงหลิง เก็บกิริยาท่าทางที่เล่น ๆ ของเขาและแผ่ซ่านพลังจิตออกมาตรวจอาการของมู่เฟิงหลิงก่อนจะกล่าวว่า “ไร้หนทาง คำสาปของเผ่านักสาปมันชั่วร้ายมาก พลังย้อนกลับลึกมาก แม้แต่ตัวข้าก็ไร้หนทางที่รักษาได้ แต่หากสามารถแก้คำสาปนี้ได้ อาการบาดเจ็บของพลังย้อนกลับนี้ก็ยังพอมีวิธีหนึ่งที่สามารถรักษาได้”
“แก้คำสาปเหรอ?”
มู่เฉียนซีมองไปที่ผู้อาวุโสสูงสุด ในตอนนี้เลือดสีแดงสดกำลังไหลออกมาจากดวงตาคู่นั้นของเขา สภาพของเขาในตอนนี้น่ากลัวยิ่งกว่าผีเสียอีก
มู่เฉียนซีกล่าว “แก้คำสาปเดี๋ยวนี้!”
“ไร้ประโยชน์ อันที่จริงข้าแก้คำสาปไม่ได้! คำสาปต้องห้ามของเผ่านักสาปที่ข้าสาปมู่เฟิงหลิง ข้าขโมยมาจากคัมภีร์ที่ขาดในเผ่า ในนั้นมีเพียงวิธีสาป ไม่มีวิธีแก้ เจ้าตัดใจซะเถอะ!” ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มออกมาอย่างชั่วร้ายราวกับผีชั่ว
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ามันเป็นเจ้าเฒ่าที่ไร้ประโยชน์จริง ๆ”
เจ้าเฒ่าผู้นี้ไม่สามารถพึ่งพาได้แล้ว มีเพียงอย่างเดียวที่พอจะพึ่งพาได้ นั่นก็คือคัมภีร์หมื่นคำสาปนั้นที่ได้มา
ก่อนที่ผู้อาว
