ความโกรธเกรี้ยวของผู้อาวุโสสูงสุดทำให้สีหน้าของหลิงยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ตาเฒ่า หยุดเดี๋ยวนี้นะ! บอกเงื่อนไขของเจ้ามา! จะเอายังไงเจ้าถึงจะยอมปล่อยเขาไป”
“ปล่อยอย่างนั้นเหรอ!” ดวงตาของผู้อาวุโสสูงสุดเผยความไม่เข้าใจออกมา
“ต้องการให้ข้าปล่อยตัวเขาไป เช่นนั้นเจ้าก็ต้องเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ของเจ้ามาแลก”
วิ้ง ๆ ! กระบี่มังกรเพลิงสั่นขึ้นเล็กน้อย มังกรเพลิงกำลังรู้สึกเคร่งเครียด
มู่เฉียนซีส่งเสียงผ่านทางจิตว่า “มังกรเพลิง เจ้าเครียดอะไร ต่อให้ข้าเอาให้เขา เขาจะทำพันธสัญญากับเจ้าได้เหรอ?”
มังกรเพลิงได้ยินเช่นนี้ก็โล่งอกไปเปราะหนึ่ง “ไม่ได้อยู่แล้ว ดูสิว่าข้าเป็นใคร”
แม้ว่าจะถูกน้องชายผู้แข็งแกร่งของมันโจมตีจนยับเยินมาตั้งแต่เกิด แต่มังกรเพลิงก็ใช่ว่าจะไม่มีความหยิ่งผยองของความเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์
“อารองมีความสำคัญต่อข้ามาก ข้าต้องทำให้เจ้าน้อยเนื้อต่ำใจสักครู่นะ”
มังกรเพลิงกล่าว “ญาติของนายท่านก็เปรียบเสมือนเป็นญาติของมังกรเพลิง มังกรเพลิงไม่น้อยเนื้อต่ำใจเลย”
“เอาไป!” มู่เฉียนซียื่นกระบี่ให้เขาด้วยกิริยาท่าทางที่ผ่อนคลาย สิ่งนี้ทำให้ผู้อาวุโสสูงสุดประหลาดใจเล็กน้อย
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งแปลกประหลาดมากขึ้นเรื่อย ๆ
“สาวน้อย นึกไม่ถึงเลยว่าสำหรับเจ้าแล้ว หลิงจะมีความสำคัญมากกว่ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เล่มนี้ ข้าชักสงสัยเสียแล้วสิว่าเจ้
