ก็สามารถทนได้อีกไม่นานแล้ว
เซียวเหยารีบพรวดเข้ามา “นายท่าน ในที่สุดข้าน้อยก็ตามหานายท่านเจอสักที”
มู่เฉียนซีกล่าว “อย่ามัวแต่พูดจาไร้สาระอยู่เลย ตอนนี้ฤทธิ์ยานั่นในร่างของพวกข้าสองคนรุนแรงมาก รีบหาที่ให้พวกข้าสองคนแก้พิษเถอะ”
ดวงตาของเซียวเหยาเปล่งประกายขึ้นพลางมองไปที่ใบหน้าอันสมบูรณ์แบบนั้นของกู้ไป๋อีอย่างอดที่จะอิจฉาริษยาไม่ได้
แม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็พยักหน้าตอบรับแต่โดยดี “ข้าน้อยรับคำสั่ง!”
มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีที่ได้เข้าไปในจุดเด่นแห่งหยินและจุดเด่นแห่งหยาง ตอนนี้ในร่างของพวกเขาจึงมีฤทธิ์ยาที่เข้มข้นมาก หากยังไม่คิดหาวิธีแก้ไขมีหวังพวกเขาทนไม่ได้แน่
ทว่า…
ทว่า เซียวเหยากลับพาพวกเขาไปในมิติที่มีฤทธิ์ยาเสน่ห์เข้มข้นมากยิ่งขึ้น มู่เฉียนซีโกรธเกรี้ยวมากจนเตะเซียวเหยาไปครั้งหนึ่ง
“เซียวเหยา นี่เจ้าพาข้ามาที่ทำบ้าอะไรของเจ้า!”
เซียวเหยากล่าวอย่างคนที่ไร้ความผิดว่า “นายท่านบอกให้ข้าน้อยยพาไปที่ที่แก้ฤทธิ์ยาเสน่ห์ไม่ใช่หรอกเหรอ ห้องนี้เตียงใหญ่ที่สุดแล้ว หมอนก็นุ่มที่สุดอีกด้วย แถมยัง…”
มู่เฉียนซีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟจนสีหน้าดำคล้ำแล้ว ส่วนกู้ไป๋อีก็โกรธจนหูแดง ราวกับถูกไฟเผาก็มิปาน
“อ๊า!” มู่เฉียนซียกขาเตะเซียวเหยา
“ข้าให้เจ้าหาสระเย็นหรือสระน้ำแข็ง นี่เจ้ายังเป็นคนของสามตระกูลยาโบราณอยู่อีกหรือไม่ เจ้าไม่เข้าใจบ้างเลยเหรอ”
ในฐานะนักปรุงยาก็ต้องคิดว่าสิ่งที่แก้ไขฤทธิ์ยาเช่นนี้ได้ก็คือสระเย
