นักผู้นี้อย่างโหดร้ายและเหยียบให้จมดินมากกว่าเดิม
พรวด! กู้ไป๋อีกระอักเลือดสีแดงสดออกมา ผิวขาวราวหิมะนั้นราวกับถูกไฟแผดเผาก็มิปาน!
ทว่า กระบี่ของเขานั้นยังคงเย็นยะเยือกอยู่เฉกเช่นเดิม!
“เจอแล้ว!” เซียวเหยาเจอลวดลายทรงกลมอยู่ในพุ่มดอกมันดาลาสีดำนั้น
หาจุดเด่นเจอแล้ว แต่ว่า…
จะเปิดเช่นไร?
เซียวเหยากล่าว “ข้าจะลองใช้เลือดหยดดู”
เลือดของคนตระกูลเซียวหยดลงบนลวดลายนั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะไร้การตอบสนอง
หม้อหยินหยางสองขั้วบ่นพึมพำขึ้น ‘สายเลือดตระกูลเซียวไปทำอะไรที่จุดเด่นแห่งหยิน ตอนนี้ที่นี่มันกำลังสนุกมาก ข้าไม่มีทางให้ใครมารบกวนได้หรอก’
มู่เฉียนซีกล่าว “ให้ข้าลองดูหน่อย!”
เมื่อเลือดของมู่เฉียนซีหยดลงไป หม้อหยินหยางสองขั้วก็ตื่นเต้นขึ้นทันใด
“ผู้หญิง! เลือดที่หอมกรุ่นเช่นนี้จะต้องเป็นหญิงงามเป็นแน่ ต้องงามกว่าหญิงผู้นี้มากอย่างแน่นอน”
มีหญิงงามย่างกรายมาเช่นนี้ หม้อหยินหยางสองขั้วจึงเชื่อฟังมาก มันจึงส่งมู่เฉียนซีมาที่จุดเด่นแห่งหยาง
ส่วนเซียวเหยานั้นถูกทิ้งให้ออกไปแล้ว
“นายท่าน!”
มู่เฉียนซีถูกส่งตัวมาแล้ว เมื่อมาถึงนางก็ได้กลิ่นหอมหวนของดอกไม้ คละเคล้าไปด้วยกลิ่นคาวเลือดอีกด้วย!
ไม่นานนัก นางก็เห็นนายน้อยผู้ไร้ประโยชน์ทั้งสี่แห่งตำหนักเป่ยหานกำลังโจมตีร่างในชุดขาวร่างหนึ่ง มู่เฉียนซีโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้น!
กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกจากฝัก มู่เฉียนซีตะโกนอย่างเย็นชาว่า “มังกรเพลิงสังหาร!”
ป
