ัง! นายน้อยสามนึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนเข้ามาในที่แห่งนี้ได้ ครั้นแล้วเขาจึงถูกมังกรเพลิงตัวหนึ่งพุ่งเข้าไปพัวพัน
ร่างของเขากระเด็นลอยออกไป มือที่กำกระบี่ยาวเปื้อนเลือดนั้นก็ถูกเปลวไฟแผดเผาแล้ว
ร่างในชุดขาวกระโจนไป มู่เฉียนซีปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ “ทักษะโยวหลัว!”
ทักษะโยวหลัวโจมตีออกไปที่นายน้อยรอง
พรวด! ร่างของนายน้อยรองกระเด็นลอยไปในอากาศพลางกระอักเลือดคำโตออกมา
ในที่สุดนายน้อยใหญ่กับนายน้อยสี่ก็สังเกตเห็นมู่เฉียนซีแล้ว พวกเขาจึงรีบถอยหลังไป!
“ในที่สุดเจ้าก็มาจนได้!”
“มู่หรงเฉียนเยี่ย!” ดวงตาของอวี้ปิงชิงแดงก่ำ นางกัดฟันกรอดพลางพ่นชื่อนี้ออกมา
เห็น ๆ กันอยู่ว่าท่านหัวหน้าตำหนักทนไม่ได้แล้ว นางกำลังจะสมความปรารถนาอยู่แล้ว แต่เจ้านี่กลับเข้ามาขวางจนได้
“ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!” อวี้ปิงชิงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด
มู่หรงเฉียนเยี่ยนั้นเก่งกาจมาก นายน้อยใหญ่กับนายน้อยสี่หันมองตากัน แต่หากพวกเขาสองคนร่วมมือกัน ไม่แน่อาจจะเอาชนะเขาได้ก็ได้!
ในตอนนี้เอง มือของมู่เฉียนซีที่ถือกระบี่นั้นก็ถูกกู้ไป๋อีจับเอาไว้
เขากล่าวเสียงขรึมว่า “นี่ก็เป็นภาพลวงตาอีกแล้วเหรอ ไม่เป็นไร ภาพลวงตาก็ไม่เป็นไร แทงตรงนี้…”
ปลายกระบี่สีแดงฉานจี้ตรงหัวใจของตนเอง
เขารู้ตัวดีว่าตนเองทนไม่ไหวแล้ว!
แต่หากต้องถูกควบคุม ให้เขาตายไปเสียจะดีกว่า!
“เสี่ยวไป๋ ข้ามาแล้ว นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา!”
มู่เฉียนซีเอาเข็มยาเข็มหนึ่งออกมาแทงที่แขนของเขา ช่ว
