ยไม่ให้เขาถูกภาพลวงตานั้นหลอกหลอน
ดวงตาของมู่เฉียนซีอันตรายมากยิ่งขึ้น หากนางมาไม่ทัน เกรงว่าเสี่ยวไป๋คงจะ…
เขาสูงส่งดั่งดอกบัวหิมะที่อยู่บนยอดเขาสูง หากเขาถูกบังคับให้กระทำในเรื่องที่เขาไม่ยินยอม เขาต้องเลือกความตายโดยที่ไม่มีความลังเลอย่างแน่นอน
เจ้าหม้อหยินหยางสองขั้วบัดซบ!
แต่ตอนนี้ต้องกำจัดพวกไร้ประโยชน์เหล่านี้ไปซะก่อนแล้วค่อยว่ากัน นายน้อยใหญ่กับนายน้อยสี่พุ่งเข้าหามู่เฉียนซี มู่เฉียนซีหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย
ปลายกระบี่ของกระบี่มังกรเพลิงเปล่งแสงกระหายเลือดออกมา ราวกับว่ามันรับรู้ได้ถึงความโกรธของมู่เฉียนซีแล้ว
ทันใดนั้น บัวอัคคีสีแดงฉานก็เบ่งบานขึ้นกลางอากาศ และพุ่งโจมตีไปที่สองคนนั่น
“บัวแดงพิฆาต!”
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้เช่นนี้ สีหน้าของทั้งสองจึงตกใจผงะไปทันที!
มู่หรงเฉียนเยี่ย เหตุใดถึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
ตูม!
พวกเขาถูกเปลวไฟกลืนกิน แต่มู่เฉียนซีก็ลงมืออย่างมีขอบเขตเช่นกัน นางไม่ได้ถึงขั้นจะเอาชีวิตพวกเขา
หม้อหยินหยางสองขั้วพึมพำเสียงเบาว่า ‘เคยเห็นแต่บุรุษช่วยสตรีงาม นึกไม่ถึงว่าจะได้เห็นบุรุษช่วยบุรุษงามด้วย เก่งกาจเกินไปแล้ว ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!’
มู่หรงเฉียนเยี่ยในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าตอนที่ลงประลองคัดเลือกตำแหน่งประมุขน้อยตอนนั้นมาก อวี้ปิงชิงไม่อยากจะรู้สึกเช่นนั้น แต่…
เมื่อเห็นดวงตาอันเย็นชาและอันตรายคู่นั้นของมู่หรงเฉียนเยี่ยแล้ว
