ในใจของนางก็รู้สึกหวั่นกลัวขึ้น
อวี้ปิงชิงยิ้มพลางกล่าว “ประมุขน้อยเฉียนเยี่ย ข้า ข้าไม่ได้ทำอะไรนะ ข้าพยายามโน้มน้าวพวกเขาแล้ว แต่…แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะถูกควบคุม ข้าก็ไม่รู้จะทำเช่นไรจริง ๆ”
ถึงแม้ตอนนี้อวี้ปิงชิงจะรู้สึกหวาดกลัว แต่ใบหน้าของนางกลับแดงก่ำ
มู่เฉียนซีก้าวเดินมาอย่างช้า ๆ ทีละก้าว ๆ พลางกล่าว “อวี้ปิงชิง ตอนนี้เจ้ารู้สึกไม่สบายตัว อึดอัดมากไม่ใช่เหรอ?”
“อึดอัด ข้าอึดอัดมาก…”
ฉึก! นางกลัวมู่เฉียนซีจะฆ่านาง ดังนั้นจึงฉีกทึ้งเสื้อผ้าตัวเองออก
ต้องการจะเอาตัวเข้าแลกเพื่อรักษาชีวิตตัวเองไว้!
ในตอนนี้เอง ร่างในชุดขาวโชกเลือดร่างหนึ่งก็เข้ามาขวางหน้ามู่เฉียนซีเอาไว้พร้อมกับกล่าวเสียงขรึม “ซีเอ๋อร์!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย นางเป็นผู้หญิง ต่อให้อวี้ปิงชิงแก้ผ้าต่อหน้านาง นางก็ไม่รู้สึกใจเต้นอะไรเลยสักนิด
เสี่ยวไป๋จะเป็นกังวลทำไม?
และในตอนนี้มู่เฉียนซีก็สังเกตเห็นแล้วว่ากู้ไป๋อีนั้นมีอาการผิดปกติ นางจึงเอายาหัวใจโพธิ์ออกมาให้เขาเพิ่มอีกหลายขวด “รีบกินยาลูกกลอนซะ ข้าจะกำจัดพวกนั้นก่อนแล้วค่อยหาทางออกจากที่นี่”
“อืม!”
อวี้ปิงชิงเคยเป็นถึงธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักเป่ยหานมาก่อน แต่อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์กลับดูมีเสน่ห์และน่ารักกว่ามาก
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “อวี้ปิงชิง เจ้าอดใจรอไม่ไหวถึงเพียงนี้เลยเหรอ เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าสมปรารถนาก็แล้วกัน”
สีหน้าของอวี้ปิงชิงเผ
