าจะดีกว่า” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเมินเฉย
“ท่านพ่อ…ท่านพ่อ…” อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ร้องไห้ขึ้นด้วยความเจ็บปวด ร่างกายในตอนนี้แทบจะไม่ใช่ตัวเองแล้ว
นางต้องการผู้ชายสักคน ผู้ชาย…
หัวหน้าวังอวิ๋นเห็นท่าทางของบุตรสาวตัวเองเช่นนี้ก็รู้สึกกระวนกระวายใจมาก และยิ่งเห็นท่าทางที่เมินเฉยของมู่หรงเฉียนเยี่ยแล้ว เขาก็ยิ่งโกรธ
“ประมุขน้อยเฉียนเยี่ย บุตรสาวของข้าเป็นสาวบริสุทธิ์ อย่างไรเสียประมุขน้อยก็ไม่เสียเปรียบแน่นอน ท่านจะไม่ยอมช่วยจริงเหรอ?” น้ำเสียงของหัวหน้าวังอวิ๋นเคร่งขรึมลงไม่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่ว่าคนที่เสียเปรียบจะเป็นใคร ข้าก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ช่วย เจ้าไปหาคนอื่นเถอะ!”
ตอนนี้สถานที่แห่งนี้แปลกประหลาดมาก ไม่สามารถหาคนอื่นได้เลย และตอนนี้บุตรสาวของตัวเองก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว
อีกอย่างคนที่เข้ามาในเหวพิษของตระกูลเซียวก็มีเพียงแค่ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยกับหัวหน้าตำหนักเป่ยหานเท่านั้นที่คู่ควรกับบุตรสาวของเขามากที่สุด
หัวหน้าวังอวิ๋นเหลือบมองมู่หรงเฉียนเยี่ยและกล่าวว่า “ประมุขเฉียนเยี่ย ข้าเป็นคนใจร้อน หากประมุขน้อยไม่ร่วมมือ ข้าก็ทำได้เพียงต้องล่วงเกินแล้ว”
กล่าวจบ เขาก็ลงมือลอบโจมตีมู่เฉียนซีทันที
มู่เฉียนซีรับรู้ได้นานแล้ว นางเคลื่อนไหวหลบหลีกไม่ถูกหัวหน้าวังอวิ๋นจับได้
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี “หัวหน้าวังอวิ๋น เจ้ากล้าหาญไม่เบาเลย! นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะกล้าลงมือกับประมุขน้อยแห่งต
