ทันใดนั้นกลิ่นอายแห่งจิตสังหารก็พัดกระโชกมา!
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! กระบี่สี่เล่มปรากฏขึ้นกลางอากาศและพุ่งไปที่เซียวเหยาทันที
ความเร็วของกระบี่นี้ไม่ใช่สิ่งที่เซียวเหยาจะสามารถหลบหลีกได้เลย
ร่างของเซียวเหยากระเด็นลอยไปกลางอากาศเพราะกระบี่ทั้งสี่เล่มนี้
ปัก ปัก ปัก! กระบี่สี่เล่มนี้ได้แทงเสื้อผ้าทะลุไปเฉียดผิวหนังของเขา และปักร่างของเขาแขวนไว้บนต้นไม้สูง
เซียวเหยาเหมือนถูกแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้า ถูกแขวนไว้กลางอากาศบนที่สูงอยู่อย่างนั้น
เขาอยากจะสลัดให้หลุด แต่กระบี่ทั้งสี่เล่มนี้กลับปิดผนึกพลังของเขาเอาไว้แล้ว
เซียวเหยาโกรธจนแทบจะกระอักเลือด วิธีเช่นนี้ เกรงว่าจะมีเพียงแค่คนคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้
หัวหน้าตำหนักเป่ยหาน กู้ไป๋อี!
ร่างในชุดขาวเคลื่อนไหวมาอย่างรวดเร็วพลางกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ รีบไปพักผ่อนเถอะ คนผู้นั้นจำเป็นต้องรับอากาศเย็น ๆ สักหน่อย!”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อืม!”
หญิงคนงามเซียวไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง พูดไปก็เท่ากับหาเรื่องต่อสู้กันเสียเปล่า ๆ เช่นนั้นก็ให้เขาตากอากาศเย็น ๆ นี้ไปก็แล้วกัน!
เรื่องที่ท่านหัวหน้าตำหนักได้กระทำลงไปในวันนี้ ทุกคนต่างรู้สึกปลื้มปีติเป็นอย่างมาก แต่ก็ได้แต่แอบปรบมือให้เท่านั้น
เดิมที คนที่เข้ามาในตำหนักเป่ยหานก็มีประมุขน้อยมู่หรงเฉียนเยี่ยนี่แหละที่นิสัยกำเริบเสิบสานและนิสับแย่ที่สุดแล้ว แต่ตอนนี้กลับได้พบกับแม่นางเซียวผู้ยั่วโมโหเก่งจนเขาได้ข
