์สิทธิ์เทพเป็นเรื่องที่สำคัญกว่า
ผู้อาวุโสสูงสุดจัดเตรียมคนแยกกันไปตามหาตามสถานที่ต่าง ๆ อาณาเขตของตระกูลเซียวไม่ใช่พื้นที่เล็ก ๆ เลย
มีป่าไม้ สวนดอกไม้ ไม่ก็สวนสมุนไพร และยังมีเนินเขาอยู่ด้านหลัง เป็นมิติอีกหนึ่งมิติอย่างสิ้นเชิง
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ชิงมู่ หลุนหุย รับรู้การตอบสนองของเจ้านั่นได้บ้างหรือไม่?”
หลุนหุยกล่าว “นายท่าน นายท่านไม่รู้อะไรเสียแล้ว เจ้าหยินหยางนั่นเก่งกาจในเรื่องการซ่อนตัวมากนัก การที่พวกเราจะตามหามันได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!”
ใครจะไปคิดว่าทันทีที่คำพูดของหลุนหุยจบลง ภาพดอกไม้อันงดงามด้านหน้าจะพลันอันตรธานหายไปทันที ดอกไม้เหล่านั้นแห้งเหี่ยว หมอกดำลอยเป็นเกลียวขึ้นไปราวกับแดนผีก็มิปาน
“นายท่าน!”
“ซีเอ๋อร์!”
กู้ไป๋อีกับเซียวเหยาจะพุ่งไปที่มู่เฉียนซี แต่กลับพบว่ายิ่งพวกเขาเดินไปมากเท่าไหร่ก็เหมือนจะอยู่ไกลมากขึ้นเท่านั้น ทำได้แค่มองดูร่างของมู่เฉียนซีหายไปในหมอกดำนั้นเท่านั้น
บริเวณรอบเหลือเพียงแค่นางคนเดียวแล้ว มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงมู่ หลุนหุย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“เสี่ยวหยางหยางเป็นคนทำ เจ้านี่ขี้เล่นที่สุดแล้ว” หลุนหุยตอบ
