่าเจ้าจะจำผิดหรือไม่ แต่คนผู้นั้นไม่ใช่เขาแน่นอน!”
“ไม่ใช่เขาอย่างนั้นเหรอ หรือนายท่านจะบอกว่าในดินแดนสี่ทิศแห่งนี้มียอดฝีมือสองคนอย่างนั้นเหรอ ต่อให้ปลอมตัวแต่ก็คงไม่อาจปิดบังเหล่าผู้อาวุโสของตำหนักเป่ยหานไปได้แน่นอน”
แววตาของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมลง “แล้วหากว่าใช่ เจ้าจะทำเช่นไร?”
ไม่แน่บางทีเสี่ยวไป๋อาจจะถูกบีบบังคับก็ได้ และเขากลัวว่านางจะโกรธก็เลยไม่ได้พูดอะไร
แต่มันก็จริงอย่างที่เซียวเหยาพูด หน้าตาสามารถปลอมกันได้ แต่พลังความแข็งแกร่งของเสี่ยวไป๋ จะมีผู้ใดสามารถเลียนแบบได้
แสงสลัววาบผ่านดวงตาของเซียวเหยา เขากล่าว “ข้าเป็นคนของนายท่าน ชีวิตของคนตระกูลเซียวล้วนแต่เป็นของนายท่าน! ถึงแม้ว่าจะมีความแค้นต่อเขา ข้าก็ไม่มีทางขัดคำสั่งของนายท่านลงมือกับเขาได้”
“ข้ารู้ว่านายท่านใส่ใจเขา ตระกูลเซียวของข้าไม่อาจเทียบกับคนที่นายท่านใส่ใจได้ เรื่องที่ข้าบอกนายท่านในวันนี้ ข้าเพียงแค่ไม่อยากให้นายท่านถูกเขาหลอกก็เท่านั้น และข้าก็ไม่อยากให้นายท่านต้องตกอยู่ในอันตราย” เซียวเหยารู้สึกหดหู่ยิ่งนัก แต่หลักการที่ยึดถือทางสายเลือดของเขาทำให้เขาระงับอารมณ์และความรู้สึกอื่นเอาไว้
.