งดูเหมือนเป็นเกียรติมากด้วย
“เจ้านายของฝ่าบาทก็คือเจ้านายของพวกเรา ความรู้สึกของข้าน้อยไม่…”
“หยุด ๆ ๆ!” มู่เฉียนซีจนปัญญาแล้วจริง ๆ
นางยอมให้คนรุ่นหลังของสามตระกูลยาโบราณเป็นคนตะกละเหมือนอย่างจวินโม่ซี กินเยอะก็ไม่เป็นไร นางเลี้ยงไหว!
แต่เป็นเหมือนจิ้งจอกเจ้าเสน่ห์เช่นนี้ มันวุ่นวายจริง ๆ!
เซียวเหยาหยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวขึ้นมาอีกว่า “ข้าน้อยล่วงเกินนายท่าน ข้าน้อยสมควรตายเป็นหมื่น ๆ ครั้ง ตำหนักเป่ยหานทำลายล้างตระกูลเซียวของข้าน้อย ข้าน้อยจึงคิดจะฆ่าประมุขน้อยเฉียนเยี่ยผู้ที่หัวหน้าตำหนักเป่ยหานโปรดปรานมากที่สุด เพื่อให้หัวหน้าตำหนักเป่ยหานรู้สึกเจ็บปวดใจ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะเป็นนายท่าน…”
“นายท่านจะลงโทษข้าน้อยยังไงก็ได้ หากนายท่านไม่ลงโทษ ข้าน้อยก็ไม่อาจสบายใจได้เลย”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “แค่นั้น เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก ต่อไปเจ้าก็ตั้งใจทำงานให้ข้าก็พอแล้ว! ไสหัวกลับไปพักผ่อนเถอะ! รักษาร่างกายของเจ้าให้หายดี หลุนหุย เจ้าคอยดูแลเขาให้ดี ให้เขากินยาตามเวลาด้วยล่ะ!”
มู่เฉียนซีไม่อยากอยู่เห็นหน้าเจ้านี่อีกต่อไปแม้แต่วินาทีเดียว สั่งเสร็จนางจึงรีบออกไปทันที! ขืนอยู่ต่อ นางต้องจัดการเจ้านี่แน่!
เซียวเหยากล่าว “หลุนหุย เจ้าก็คือหม้อหลุนหุยแห่งความตายใช่หรือไม่!”
หลุนหุยยิ้มพลางกล่าวว่า “เจ้าก็นับว่าเป็นคนที่มีความรอบรู้อยู่บ้างนะเนี่ย รีบบำรุงร่างกายเถอะ ข้าหลอมยาพิษให้เจ้าม
