งเซียวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “นี่มัน…เป็นไปได้ยังไง?”
หมอกพิษเริ่มจางลงไปเรื่อย ๆ และร่างของแม่นางเซียวก็ร่วงลงมาจากกลางอากาศ
ตุบ!
พรวด พรวด! เขากระอักเลือดสีดำคำโตออกมา
ตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง!
เขากล้ารับประกันเลยว่าทักษะลับนี้ของเขาไม่มีผู้ใดสามารถขวางได้ นอกเสียจาก…นอกเสียจาก…
เขามองไปที่ชายหนุ่มชุดขาวผู้นั้น และกล่าวว่า “เจ้า… นี่เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! มู่เฉียนซีขว้างเข็มยาไปอีกสองสามเข็มเพื่อปิดจุดปราณพลังของแม่นางเซียว
“ใครก็ได้ มาเอาตัวเขาไปไว้ที่ห้องที่เงียบสงบหน่อย”
หลังจากจัดการได้แล้ว มู่เฉียนซีก็เริ่มรักษาให้แม่นางเซียว การที่เขาทำเช่นนั้นทำให้ร่างกายของเขาพังจนมู่เฉียนซีไม่อาจทนดูได้
และแน่นอนว่าถึงแม้ร่างกายของเขาจะย่ำแย่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธี!
หลังจากที่มู่เฉียนซีแทงเข็มยาให้แม่นางเซียวไปแล้วหลายเข็ม นางก็กล่าวขึ้นว่า “หลุนหุย ออกมาเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับ!”
หม้อยาสีดำขลับหม้อหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศ หลุนหุยยิ้มพลางกล่าวว่า “นึกไม่ถึงเลยว่านายท่านจะเป็นเหมือนกับฝ่าบาท เป็นคนที่รักหยกถนอมบุปผาเช่นนี้ จะหลอมยาพิษเติมเต็มพลังร่างกายของคนงามผู้นี้ไม่ใช่เหรอ ขอเพียงแค่นายท่านมีสมุนไพรเพียงพอ ต้องการเท่าไหร่ข้าก็หลอมให้นายท่านได้!”
คนอื่นเติมเต็มพลังร่างกายล้วนแต่กินดื่มของดี ๆ ทั้งสิ้น แต่ไม่ใช่กับแม่นางเซียวผู้นี้ เขาต้องการเพียงแค่พิษเท่านั้
