มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เจ้าต่างหากล่ะที่เอาแต่พูดไร้สาระ!”
“หุบปากของเจ้าซะ!”
“อือ ๆ ๆ…” ไม่นานนักแม่นางเซียวก็พูดไม่ออกเสียแล้ว
เนื่องจากเจ้าหนุ่มตรงหน้าผู้นี้เอาหมั่นโถวที่แย่งไปในก่อนหน้านี้ยัดปากเขา
“อือ…” ดวงตาของแม่นางเซียวลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ!
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “แม่นางเซียวซาบซึ้งใจใช่ไหมล่ะ เจ้าไม่อยากพูด ข้าก็ทำให้เจ้าพูดไม่ได้ ตอนนี้เจ้าอยากพูดก็พูดไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ”
“จริงสิ! รสชาติหมั่นโถวนี่เป็นยังไงเหรอ?”
แม่นางเซียวโกรธจนแทบจะกระอักเลือดแล้ว!
อินรั่วเฉินกล่าว “เฉียนเยี่ย ทำเช่นนี้มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “โอรสศักดิ์สิทธิ์ หากเจ้าอยากจะทำบุญก็ทำที่ถิ่นของเจ้า ข้าจะไม่ว่า แต่ที่นี่คือถิ่นของข้า ก็ควรจะฟังข้า เข้าใจหรือไม่?”
อินรั่วเฉินกล่าว “อืม!”
มู่เฉียนซีปรบมือพลางกล่าว “เข้ามาเถอะ!”
ร่างในชุดขาวหลายร่างเข้ามาและคุกเข่าตรงหน้ามู่เฉียนซี “คารวะท่านประมุขน้อย ข้าน้อยมาช้าไป สมควรตายหมื่น ๆ ครั้ง”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าไม่ได้มาช้าหรอก มาได้ทันเวลาพอดี เชิญตัวแม่นางเซียวไปที่ตำหนักข้า”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีกล่าวกับอินรั่วเฉินว่า “ภิกษุ เหล้าก็ดื่มเสร็จแล้ว แม่นางสองคนนั้นที่ข้าเลือกให้เจ้า เจ้าพอใจหรือไม่ ให้ข้าหามาเพิ่มอีกสักสองสามคนดีไหม?”
ในที่สุดสีหน้าของอินรั่วเฉินก็ไม่เรียบนิ่งอีกต่อไปแล้ว เขากล่าวอย่างตื่นตระหนกเล็กน้อยว่า “เฉียนเยี่ย เ