ึงเลยว่าแม่นางเซียวจะเป็นฝ่ายออกมาหาแขกเองเช่นนี้ แต่คุณชายท่านนี้ไม่ได้ชอบผู้หญิงนะ! เขาชอบไม้ป่าเดียวกัน!
มู่เฉียนซีกล่าว “แต่วันนี้ข้าใช้หยกวิญญาณไปหมดแล้ว เกรงว่าไม่อาจให้แม่นางเซียวดูแลปรนนิบัติได้”
“ขอเพียงแค่คุณชายยอมให้ข้าดูแลปรนนิบัติเท่านั้น ข้าจะกล้าเรียกร้องของมีค่าจากคุณชายได้อย่างไรกัน ขอเพียงแค่ได้มองคุณชาย ข้าก็ดีใจมากแล้ว” ดวงตาคู่นั้นของนางเต็มเปี่ยมไปด้วยความปลื้มปีติ
นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางเซียวจะทำเช่นนี้ ท่านผู้ดูแลไม่กล่าวว่านางเหรออย่างไร?
คุณชายท่านนี้รูปงามก็จริง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำถึงเพียงนี้กระมัง!
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ในเมื่อแม่นางเซียวใจดีเช่นนี้ งั้นข้าก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เพียงแต่ว่าห้องของข้าตอนนี้สหายข้ากำลังใช้อยู่!”
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ห้องข้ายังว่าง!”
ครั้นแล้ว แม่นางเซียวก็พามู่เฉียนซีไปที่ห้องของนาง ทิ้งให้นางคณิกาเหล่านั้นยืนตกใจอยู่เช่นนั้น
ภายในห้องที่อินรั่วเฉินอยู่ ตอนนี้สาวใช้จุดฟืนรูปร่างอ้วนท้วนเป็นพิเศษสองคนนี้ก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านพี่ ท่านพี่จะขึ้นก่อนหรือให้ข้าขึ้นก่อน?”
“เราสองพี่น้องก็ขึ้นพร้อมกันนี่แหละ!”
ขวั่บ! ในขณะที่กล่าวนั้น พวกนางก็เริ่มฉีกเสื้อผ้าอาภรณ์อินรั่วเฉินทันที
เป็นเพราะพิษยานอนหลับนั้น ลำแสงที่กั้นรอบตัวเขานั้นจึงใช้การไม่ได้แล้ว
“น้องสาว ข้าว่าชุดนี้มันหนาแล้วก็แข็งเกินไปแล้วนะ”
“จะหนาจะแข็งยังไงมันก็เป็นผ้า เรามีแรง
