หรือว่าเจ้าไม่มีเงิน?”
อินรั่วเฉินกล่าว “ข้าไม่มีหยกวิญญาณ”
ในฐานะที่เป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอิน มีคนจำนวนมากเอาของมาถวาย แต่หยกวิญญาณเป็นของระดับต่ำ เขาจึงไม่ได้เอาติดตัวมา!
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่มีหยกวิญญาณ! แสดงว่าเจ้ามีของล้ำค่ากว่าติดตัวมาเป็นแน่ เป็นสมุนไพรวิญญาณหรืออาวุธวิญญาณใดล่ะ เอามาแลกกับข้าได้นะ!”
“แลกได้ด้วยเหรอ!” ในขณะที่กล่าวนั้น อินรั่วเฉินก็เอาอาวุธวิญญาณสีทองอร่ามจำนวนไม่น้อยออกมา และยังมีสมุนไพรวิญญาณบางส่วนอีกด้วย
เถ้าแก่ก็เป็นคนที่มีความรู้เช่นกัน เมื่อเห็นอาวุธวิญญาณเหล่านี้แล้วก็ตกตะลึงขึ้นอีกครั้ง
ลำแสงอร่ามเช่นนี้ เหมือนอาวุธวิญญาณขั้นสวรรค์ไม่มีผิด
แล้วก็สมุนไพรวิญญาณนั่น…
มู่เฉียนซีรีบพรวดไปตรงหน้าอินรั่วเฉินอย่างรวดเร็ว เก็บของทั้งหมดมาและกล่าวว่า “ของเหล่านี้เอามาแลกเป็นหนึ่งพันหยกวิญญาณได้พอดี ข้าแลกให้เจ้าเอง!”
ถึงแม้ว่าตระกูลมู่ของนางจะเป็นตระกูลที่มั่งคั่งร่ำรวย แต่ต้องบอกเลยว่ากองกำลังที่เชื่อในวิถีพุทธแห่งแดนตะวันตกของอินรั่วเฉินนี้มั่งคั่งร่ำรวยยิ่งกว่ามาก
เถ้าแก่เห็นเช่นนี้แล้ว มุมปากก็กระตุกขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ไม่รู้ว่าคุณชายท่านนี้ไปทำบาปกรรมอะไรไว้ ถึงได้มีสหายอย่างคนเช่นนี้ได้
ของล้ำค่ามากมายเพียงนี้ อย่าว่าแต่หนึ่งพันหยกวิญญาณเลย ต่อให้เอามาแลกกับหอสุราพันหอของเขาก็ยังมีค่าเหลือเฟือ
หลังจากที่มู่เฉียนซีจ่ายค่าอาหารเสร็จ พวกเขาก็ออกจากหอสุรา!
