ทว่า อาถิงยังไม่ทันได้ลงมือ ร่างในชุดเขียวพลันปรากฏตัวขึ้นเสียก่อน
แกร่ก! ชิงอิ่งหักแขนข้างหนึ่งของเจ้าสำนักเทียนหลิงจนหัก
ผัวะ! เจ้าสำนักเทียนหลิงก็สวนกลับ เขาต่อยชิงอิ่งไปหมัดหนึ่ง
ร่างชิงอิ่งกระเด็นลอยออกไป แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เลย
และร่างอันเพรียวบางร่างหนึ่งก็มาถึงตัวเขาแล้ว และแน่นอนว่าหลังจากนี้ก็มีคนรอโจมตีอยู่ไม่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวเหลิ่ง เรากลับไปที่หอหมอปีศาจกันก่อนเถอะ!”
เหลิ่งหนิงจือตกใจผงะไปครู่หนึ่ง พวกเขาต้องการหนี แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะพูดออกมาต่อหน้าศัตรูให้ศัตรูรู้ด้วยเช่นนี้ สาวน้อยผู้ใจไม้ไส้ระกำผู้นี้ต้องมีแผนอื่นเป็นแน่
พลังธาตุน้ำแข็งแผ่ซ่านออกมา เหลิ่งหนิงจือกล่าว “ข้าจะระวังหลังให้เอง พวกเจ้าไปก่อน!”
“ตกลง!”
“ชิงอิ่ง ไปกันเถอะ!”
มียอดฝีมืออยู่หลายคนเช่นนี้ การที่เสี่ยวเหลิ่งจะฆ่าพวกเขานั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่หากจะล่าถอยแล้วละก็ ไม่ว่าใครก็ไม่มีทางขวางได้
ความเร็วของพวกเขาเร็วมาก ไม่นานนักก็สามารถสลัดทิ้งคนที่ไล่ตามมาได้แล้ว
“ผู้อาวุโสลู่ จะทำเช่นไรดี เราตามไม่ทันแล้ว!” เจ้าสำนักเทียนหลิงกล่าวเสียงขรึม
ความแค้นที่ทำให้แขนหัก เขาต้องแก้แค้นให้จงได้!
“หอหมอปีศาจหนีไม่พ้นแน่ ข้าจะให้หัวหน้าตำหนักส่งกำลังคนมาเพิ่ม ไปตามลากตัวมันที่หอหมอปีศาจ!”
“มันจะดีเหรอ! อย่างไรเสียที่นั่นก็เป็นอาณาเขตของตำหนักเป่ยหานนะ” เจ้าสำนักเทียนหลิงกล่าว
ถึงแม้ว่าจะ
