กเขา
พวกเขาต่างตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “มู่เฉียนซีหนีไปแล้วเหรอ!”
“บัดซบ! รีบตามไปเร็วเข้า คงหนีไปได้ไม่ไกล!”
ครั้นแล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันออกไปตามหาทั่วทุกสารทิศ มู่เฉียนซีกลืนยาลูกกลอนเข้าไปไม่น้อย จากนั้นก็โคจรพลังวิญญาณขึ้นอย่างบ้าคลั่งเพื่อออกไป
ถึงแม้ว่าจะมีกระบี่มังกรเพลิงอยู่ในมือ แต่การรับมือกับมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงมากมายเช่นนั้นมันไม่ค่อยจะราบรื่นนักสำหรับนาง แต่หากทำให้พวกเขาแยกจำนวนคนออกไปเช่นนี้ได้ จากนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับนางแล้ว
ด้วยพลังจิตที่แข็งแกร่งพอ การเคลื่อนไหวของต้นไม้ใบหญ้าบริเวณรอบ ๆ มู่เฉียนซีล้วนแต่รับรู้ได้อย่างชัดเจน และพบว่ามีคนสามคนกำลังไล่ตามมาทางที่นางอยู่ ส่วนคนอื่นกลับมุ่งหน้าไล่ตามไปในทิศตรงข้าม
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มเย้ยหยันขึ้น มาก็ดี!
นางแอบซ่อนตัวอยู่ และในขณะที่พวกเขาใกล้เข้ามา ร่างในชุดม่วงก็กระโจนลงมาจากกลางอากาศ
ทันทีที่แขนอันเรียวยาวขยับ พลังธาตุวารีได้ก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนบริเวณรอบ ๆ ตัวนาง และโจมตีลงมาด้วยทักษะวิญญาณหนึ่ง
“ทักษะโยวหลัว!”
ในขณะที่การโจมตีของมู่เฉียนซีโจมตีลงมา เข็มยาสองเข็มที่อยู่ในมือก็พุ่งออกไปด้วย
พรึ่บ! มหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเจ็ดผู้นั้นถูกมู่เฉียนซีโจมตีจนร่างกระเด็นลอยออกไป และกระอักเลือดคำโตออกมา
ส่วนอีกสองคน หนึ่งคนหลบหลีกเข็มยามู่เฉียนซีได้ อีกคนหนึ่งถูกเข็มยาของมู่เฉียนซีจนได้รับบาดเจ็บไปแล้ว
พวกเข
