ากัดฟันกรอดจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “บัดซบ! กล้าลอบโจมตีพวกข้า!”
“เสี่ยวหง อู๋ตี้ สองคนนี้มอบให้เป็นหน้าที่พวกเจ้าแล้ว”
มู่เฉียนซีเรียกเสี่ยวหงกับอู๋ตี้ออกมา ถึงแม้ว่าพวกมันยังไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหก แต่การรับมือกับคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและคนที่โดนพิษเช่นนี้ มันก็ไม่ใช่เรื่องยาก
อู๋ตี้กับเสี่ยวหงน้อมรับคำสั่ง “ขอรับ นายท่าน!”
คู่ต่อสู้ตรงหน้ามู่เฉียนซีเป็นผู้มีพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปด
“สาวน้อย แม้ว่าจะเหลือข้าเพียงคนเดียว แต่ก็พอที่จะจัดการกับเจ้าได้”
เขาจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยความโกรธแค้นและจิตสังหารอันโหดเหี้ยม ร่างของเขาเคลื่อนไหวขึ้น จากนั้นหมัดสังหารหมัดหนึ่งก็พุ่งเข้าหามู่เฉียนซี
เผชิญหน้ากับการโจมตีที่กำลังพุ่งเข้ามาเช่นนี้ สีหน้าของมู่เฉียนซียังคงไม่เรียบนิ่งไม่แปรเปลี่ยน นางหลบหลีกได้อย่างรวดเร็วราวกับเพียงแค่กระพริบตา
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
เมื่อพลังของหมัดนั้นแผลงฤทธิ์ ต้นไม้บริเวณโดยรอบนับไม่ถ้วนต่างหักล้มลง
มู่เฉียนซีตะโกนขึ้นอย่างเย็นชาว่า “มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
ทันใดนั้น มังกรน้ำแข็งอันทรงพลังและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งก็พุ่งไปที่คนตรงหน้าผู้นี้
สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไป และรีบหลบหลีกอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่เขาคิดว่าตนเองหลบหลีกได้แล้ว จู่ ๆ บัวอัคคีสีแดงฉานดอกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอยู่เหนือหัวเขา น้ำเสียงอัน