ว”
กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็อันตรธานหายไปต่อหน้าพวกเขาทันที
พวกเขาร้องไห้จนไม่มีน้ำตาแล้ว นี่ตกลงคืนนี้พวกเขาจะต้องนอนจมอยู่ในกองหินกรวดนี้ทั้งคืนอย่างนั้นเหรอ?
และในตอนนี้หลิงเฟิงก็ก้าวเท้าเดินไปที่หัวหน้าหุบเขาจางพลางจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา หัวหน้าหุบเขาจางกล่าวขึ้นด้วยความหวาดกลัวว่า “เจ้าลูกทรพี เจ้าอย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามานะ…”
“นี่เจ้าจะฆ่าพ่อตัวเองเหรอ!”
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องผ่านใบไม้เข้ามาในห้องอันกว้างใหญ่ของมู่เฉียนซี แสงแดดสีทองอร่ามสาดส่องกระทบต้นไม้และทำให้เกิดเงาลายตา
มู่เฉียนซีลืมตาขึ้นมาจากการหลับฝันดีทั้งคืน!
ตอนนี้หุบเขาปีกสวรรค์เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น “นึกไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าหุบเขาจะเป็นคนเช่นนี้ ทำให้นักปรุงยาทั้งหุบเขาทรมานจนตาย แถมยังเกือบฆ่านายน้อยอีกด้วย”
“เลวทรามยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานเสียอีก ตอนนั้นฮูหยินก็ถูกเขาวางยาพิษจนตาย! เขาเป็นนักปรุงยามานานหลายปีเช่นนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะไม่มีใครรู้”
หุบเขาปีกสวรรค์ก็มีเรื่องราวเมื่อครั้งอดีตเหมือนกัน
หัวหน้าหุบเขาจางเป็นเขยที่แต่งงานเข้าบ้านผู้หญิง หัวหน้าหุบเขาคนเก่าก็คือท่านตาของหลิงเฟิง
หลังจากฮูหยินได้กำเนิดบุตรชายออกมาก็ได้ใช้แซ่หลิง ไม่ใช่แซ่จาง ฮูหยินป่วยตายไปตั้งแต่หลิงเฟิงยังเด็ก และหัวหน้าหุบเขาจางก็กลายเป็นผู้ควบคุมทุกอย่างในหุบเขาปีกสวรรค์
เมื่อวานไม่รู้ว่าหลิงเฟิงใช้อุบายใดจนทำให้หัวหน้าหุบเขาจ