ขารู้สึกได้ว่าหม้อยานี้อันตรายมาก
หัวหน้าหุบเขาจางกล่าว “นายท่าน คนมากมายเช่นนี้ ท่านพอใจแล้วหรือไม่ ยอมรับข้าเป็นนายได้แล้วหรือไม่”
ไม่เพียงแต่เป็นมหาวัตถุเทพศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แต่ยังเป็นมหาวัตถุเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ยังไม่ได้มีเจ้านายอีกด้วย
อย่างไรเสีย การที่ต้องการได้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพที่มีกลไกวิญญาณเช่นนี้มายอมรับเจ้านายนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่าย!
“ข้าบอกแล้ว หากให้ข้ากินอิ่ม ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นเจ้านาย เจ้าให้ข้ากินก่อนแล้วค่อยมาว่ากัน!”
หัวหน้าหุบเขาจางกล่าว “ตกลง!”
เขายื่นมือไปจับคนคนหนึ่ง และโยนเข้าไปในหม้อยาทันที
พวกเขาล้วนแต่ถูกยาพิษกันแล้วทั้งสิ้น ร่างกายไร้เรี่ยวแรง และไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหัวหน้าหุบเขาจางเลย
อ๊า! หลังจากที่เสียงกรีดร้องหยุดลง เขาก็ถูกพลังหนึ่งโยนร่างออกมา
ยังมีลมหายใจอยู่ ทว่า พลังจิตกับพลังวิญญาณกลับไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง
สีหน้าของคนอื่น ๆ ต่างซีดเผือด มองไปที่หัวหน้าหุบเขาจางและกว่าด้วยความโกรธว่า “เจ้ามันบ้าไปแล้ว เพื่อหม้อยาชั่วร้ายนี้ นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเจ้าจะเอาพลังจิตกับพลังวิญญาณของพวกเราไปเป็นอาหารของหม้อยานี่”
“เพื่อบรรลุเป้าหมาย นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะทำลายพวกเราโดยไม่รู้สึกผิดเช่นนี้! เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่อีกหรือไม่!”
“……”
พวกเขาถูกยาพิษจนไม่อาจต้านทานได้ ทำได้เพียงแค่ต่อว่าด่าทอเท่านั้น
หัวหน้าหุบเขาจางกล่าว “พวกเจ้าหยุดพูดจาใหญ่โตได้แล้ว
