กว้างผู้นั้น ในตอนนี้กลับกลายเป็นบุรุษหน้าตาโหดร้ายไปแล้ว
“หากวันนี้พวกเจ้าหลอมยาอย่างเชื่อฟัง ข้าก็คงไม่ต้องยุ่งยากจับพวกเจ้ามาที่นี่หรอก” หัวหน้าหุบเขากล่าวเสียงขรึม
นักปรุงยาเหล่านี้ล้วนแต่เกิดความงุนงงสงสัยกันทั้งหมด พวกเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าที่ท่านหัวหน้าหุบเขาพูดออกมานั้นหมายความว่าเช่นไร
“หัวหน้าหุบเขาจาง ปล่อยพวกเราไปเถอะ! เจ้าต้องการสิ่งใดพวกเราล้วนแต่ยอมทั้งนั้น แม้กระทั่งยาลูกกลอนขั้นสวรรค์…”
“หัวหน้าหุบเขาจาง ข้ายินยอมที่จะเป็นนักปรุงยาของหุบเขาปีกสวรรค์ของพวกเจ้า ได้โปรดปล่อยพวกเราเถอะ!”
“……”
หัวหน้าหุบเขาจางกล่าวดูถูกเหยียดหยามว่า “สวะอย่างพวกเจ้าไม่ได้อยู่ในสายตาของข้าแม้แต่น้อย ประโยชน์ของพวกเจ้า ก็เป็นได้แค่อาหารของนายท่านก็เท่านั้น”
หัวหน้าหุบเขาจางเอาหม้อยาสีดำขลับออกมาจากมิติ และหม้อยานี้ก็พลันใหญ่ขึ้นขนาดเท่าครึ่งร่างมนุษย์
ในมิติที่มืดสลัวนี้ ทันทีที่หม้อยานี้ปรากฏออกมา พวกเขาก็อดที่จะหนาวสั่นไม่ได้
“หึ ๆ ๆ! ครั้งนี้เอานักปรุงยามาไม่น้อยเลยจริง ๆ รีบมาให้ข้ากินซะโดยดีเถอะ ข้าหิวโหยยิ่งนัก” มีเสียงแปลกประหลาดดังก้องออกมาจากหม้อยานี้
ยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านี้เบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ “มะ หม้อยานี่ พูดได้!”
“มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ…”
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาได้เห็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ พวกเขาไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ แต่กลับรู้สึกตกใจกลัว เนื่องจากพวกเ
