่ว่าไม่เคยมีใครรู้มาก่อนก็เท่านั้น ไม่มีผู้ใดที่จะปิดบังจิตใจอันละโมบโลภมากได้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว”
น้ำเสียงของหลิงเฟิงที่กล่าวออกมานั้นราวกับว่าไม่ได้พูดถึงท่านพ่อของตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่กลับเหมือนเป็นศัตรูที่เขาเกลียดชังจนเข้ากระดูกอย่างไรอย่างนั้น
ไม่นานนัก องครักษ์ก็เข้ามารายงานว่า “นายน้อยขอรับ ยอดปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านั้นก็ไม่อยู่แล้วด้วยขอรับ”
“ช่างน่าแปลกยิ่งนัก ดึก ๆ ดื่น ๆ เช่นนี้แล้ว พวกเขาจะไปไหนกันได้?”
“……”
หลิงเฟิงตกตะลึงขึ้น ไม่อยู่แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “นายน้อยหุบเขา เจ้ารู้หรือไม่ว่าหุบเขาปีกสวรรค์มีสถานที่ลับที่ใดบ้าง ท่านพ่อของเจ้าเอาตัวนักปรุงยาไปมากมายถึงเพียงนี้ เกรงว่าจะทำการใหญ่”
หลิงเฟิงกล่าว “สถานที่ลับ ข้ารู้ว่าอยู่ที่ไหน จะไปหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปสิ ข้ายังไม่ได้ผลวิญญาณหัวใจซ่อนเร้นเลย อีกอย่างข้าก็รู้สึกแปลกใจกับหม้อยานั่นมากด้วย”
หลิงเฟิงพยักหน้า “เช่นนั้นข้าจะฟังเจ้า”
“ไปกันเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าว
ณ มิติอันกว้างใหญ่มิติหนึ่ง มีเพียงแค่แสงเทียน บริเวณรอบ ๆ มืดสลัวมาก
และในที่แห่งนี้ นักปรุงยาผู้เย่อหยิ่งแต่ละคนต่างนอนราบไปกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง
พวกเขามองไปที่บุรุษผู้สุขุมผู้นั้นและกล่าวว่า “หัวหน้าหุบเขาจาง นี่เจ้าคิดจะทำสิ่งใด?”
“หัวหน้าหุบเขาจาง นึกไม่ถึงเลยว่าจะกล้าวางยาพิษพวกข้าเช่นนี้”
“……”
ท่านหัวหน้าหุบเขาผู้จริงใจซื่อสัตย์ และใจ
