ยกเขาเสียงดังว่า “นายน้อย!”
“นายน้อยฟื้นแล้ว”
“……”
พวกเขาล้วนแต่คิดว่าตนเองนั้นกำลังฝันไป นักปรุงยาที่มาหลายท่านล้วนแต่หลอมยาล้มเหลวทั้งสิ้น อีกทั้งยังพูดอีกว่าไร้หนทางรักษานายน้อยแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจู่ ๆ นายน้อยจะฟื้นขึ้นมาได้เช่นนี้
หลิงเฟิงกล่าว “อย่ามัวแต่พูดจาไร้สาระอยู่เลย ข้าต้องการพบท่านพ่อข้า!”
“ข้าน้อยจะไปรายงานท่านหัวหน้าหุบเขาประเดี๋ยวนี้ขอรับ!”
“นายน้อยเข้าไปพักผ่อนเถอะขอรับ!”
“……”
องครักษ์เฝ้าเวรยามรีบไปหาท่านหัวหน้าหุบเขาด้วยความรีบร้อน แต่พวกเขากลับไม่เจอท่านหัวหน้าหุบเขาแล้ว
“นายน้อยขอรับ พวกเราไม่รู้ว่าท่านหัวหน้าหุบเขาอยู่ที่ไหน หรือว่าท่านหัวหน้าหุบเขาจะไปหานักปรุงยามารักษานายน้อยก็ได้นะขอรับ”
หลิงเฟิงได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มเย้ยหยันขึ้น ไปหานักปรุงยาให้เขาอย่างนั้นเหรอ
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “เจ้าไปดูหน่อยสิว่ายอดปรมาจารย์นักปรุงยาท่านอื่น ๆ ยังอยู่หรือไม่ ?”
“นี่มัน…แม่นางมู่…”
“นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางมู่จะอยู่ที่นี่!”
“……”
แม่นางมู่มาจากหอหมอปีศาจ พวกเขานั้นย่อมรู้ดีอยู่แล้ว อย่างไรเสียนางก็เป็นหญิงสาวที่รูปร่างหน้าตางดงามอย่างไร้ที่ติที่มองแล้วไม่อาจละสายตาได้เลย
หลิงเฟิงกล่าว “ไปทำตามที่แม่นางมู่บอก”
“ขอรับ!”
มู่เฉียนซีมองหลิงเฟิงและกล่าวว่า “เจ้าเป็นนักปรุงยา ท่านพ่อของเจ้าก็เป็นนักปรุงยาด้วยใช่หรือไม่?”
หลิงเฟิงกล่าว “ใช่! เขาก็เป็นนักปรุงยาเหมือนกัน เพียงแต
