การโจมตีที่คร่าชีวิตนี้ได้ แต่ลมบนลานประลองก็พัดกระโชกจนตัดเสื้อผ้าของมู่เฉียนซีได้เช่นกัน
เลือดสีแดงสดไหลออกมาย้อมเสื้อผ้าขาวราวหิมะนั้นจนกลายเป็นสีแดงเลือด
“ตายซะเถอะ!” ยิ่งนายน้อยห้าได้เห็นเลือดเช่นนี้ แววตาก็ยิ่งทวีความโหดร้ายมากขึ้น
จากนั้น พวกเขาก็ได้เห็นมู่เฉียนซีหลบหลีกไปมาอยู่บนลานประลอง
ไม่ว่าความเร็วจะรวดเร็วเพียงใด ภายใต้ความแข็งแกร่งที่ห่างชั้นกันเช่นนี้มันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี
สามารถหลบหลีกได้เท่านั้น ไม่สามารถตอบโต้ได้ มู่เฉียนซียังคงถูกเขาโจมตีได้รับบาดเจ็บจนสีหน้าซีดเผือดลงไปเล็กน้อยแล้ว
ทว่า ในตอนนี้มู่เฉียนซีกลับยิ้มมุมปากขึ้น นายน้อยห้าเห็นเช่นนี้เข้าก็รู้สึกเกรี้ยวโกรธเป็นอย่างมาก “เจ้า นี่เจ้ายิ้มอะไร?”
เห็น ๆ กันอยู่ว่ากำลังจะถูกเขาฆ่าอยู่แล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าคนตรงหน้าผู้นี้ยังจะฉีกปากยิ้มแย้มออกมาได้ สิ่งนี้ทำให้นายน้อยห้ายิ่งดาลเดือดยิ่งขึ้น
“เพราะอีกไม่นาน ข้าก็จะได้เห็นกรรมมันตามสนองเจ้าอย่างไรล่ะ ข้ายิ้มมันก็ถูกต้องแล้ว!” รอยยิ้มของมู่เฉียนซียิ่งแพรวพราวมากขึ้นเรื่อย ๆ
ทุกคนรู้สึกมึนงงเป็นอย่างยิ่ง กรรมตามสนองสิ่งใด มู่หรงเฉียนเยี่ยกำลังพูดถึงสิ่งใดกันแน่?
เห็น ๆ กันอยู่ว่าเขากำลังจะพ่ายแพ้ จนกระทั่งจะถูกนายน้อยห้าฆ่าอยู่แล้ว
พลังธาตุวารีของมู่เฉียนซีโคจรขึ้น ทุกคนคิดว่านางจะโจมตีด้วยกระบวนท่าอันน่าสะพรึงกลัว กลับคิดไม่ถึงเลยว่านางจะกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “บุ
