่สุด
ส่วนร่างของมู่เฉียนซีนั้นก็กระเด็นลอยออกไปตกลงบนลานประลอง!
ปัง! ภายในหมอกควันสีเทา พวกเขาไม่อาจรู้ได้เลยว่ามู่เฉียนซีจะเป็นหรือตาย
“มู่หรงเฉียนเยี่ยตายแล้วเหรอ?”
“เมื่อครู่เป็นการโจมตีกันซึ่ง ๆ หน้า หากไม่ตายก็ต้องพิการเป็นแน่”
“ช่างน่าเสียดายจริง ๆ! หากไม่กำเริบเสิบสานตอบรับคำท้าของนายน้อยห้าก็คงจะไม่เจอจุดจบเช่นนี้หรอก”
ฉ่า! และในตอนนี้เอง เสียงแตกของน้ำแข็งก็ดังขึ้น
หมอกควันและฝุ่นสีเทากระจายหายไป มู่เฉียนซีลุกขึ้นยืนมาจากกองน้ำแข็งที่แตกละเอียดเหล่านั้น เลือดไหลออกจากมุมปากของนาง
อวัยวะภายในทั้งหมดเคลื่อนตัว แขนเคล็ด กระดูกหักไปบางส่วน มู่เฉียนซีวิเคราะห์อาการบาดเจ็บของตัวเองได้!
“มู่หรงเฉียนเยี่ยยังไม่ตาย!”
“ขะ เขา เขาลุกขึ้นแล้ว…”
“นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะใช้ทักษะวิญญาณป้องกันในขณะที่ใช้ทักษะวิญญาณอันแข็งแกร่งนั้นโจมตีไปด้วย มิเช่นนั้นไม่มีทางลุกขึ้นได้แน่นอน! นี่เขาทำสองอย่างได้ในเวลาเดียวกันเลยเหรอ?”
“รีบยอมแพ้เร็วเข้าสิมู่หรงเฉียนเยี่ย! มู่หรงเฉียนเยี่ย รีบยอมแพ้เร็วเข้า มิเช่นนั้น…” เหล่าคนดูไม่อยากให้อัจฉริยะที่เก่งกาจต้องตายไปเช่นนี้จริง ๆ พวกเขาจึงรีบตะโกนบอกนางเสียงดัง
ในตอนนี้ นายน้อยห้าลงมืออีกครั้งแล้ว เขากล่าวด้วยความกระหายเลือดว่า “ยอมแพ้เหรอ ข้าไม่ให้โอกาสเจ้ายอมแพ้หรอกนะ!”
.
