ู่บริเวณรอบต่างก็ได้ยินกันแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าอยากแย่งก็แย่งสิ! แต่หากถึงเวลานั้น ข้าก็จะให้ท่านผู้อาวุโสทั้งหลายตัดสินความเป็นธรรมให้กับข้า”
ได้ยินคำพูดนี้ของมู่เฉียนซี สีหน้าของพวกเขาก็เขียวคล้ำขึ้นด้วยความโกรธ
สถานะของพวกเขาในตอนนี้ก็คือไม่สามารถลงมือกับผู้เข้าร่วมการทดสอบได้
ใบหน้าของอวี้ปิงชิงแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็งก็มิปาน นายน้อยเจ็ดกล่าว “น้องชิงเอ๋อร์ จะทำเช่นไรดี?”
“ไป!” อวี้ปิงชิงกล่าวจบก็อัตรธานหายไปทันที
ขืนนางอยู่ต่อ นางจะต้องลงมือฆ่าเจ้าคนผู้นี้โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดเป็นแน่
ดังนั้น ปล่อยเขาไปก่อน ตราบใดที่เขายังอยู่ในตำหนักเป่ยหาน ไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีนั่นก็ต้องเป็นของนางอยู่วันยังค่ำ
เมื่อพวกเขาจากไปแล้ว มู่เฉียนซีก็ทำการทดสอบต่อไป
เสี่ยวหงกล่าวว่า “นายท่าน เหตุใดไม่ต่อยกับคนพวกนั้นสักตั้งล่ะ”
“ตอนนี้เราเพิ่งจะเข้ามาในตำหนักเป่ยหาน การไม่เปิดเผยพลังความแข็งแกร่งของตนเองนั้นดีที่สุดแล้ว ต่อไปหากพวกนั้นอยากจะเล่นกับข้า นายท่านของเจ้าอย่างข้าก็ไม่กลัวพวกนั้นหรอก” มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
ไม่นานนัก อาณาจักรน้ำแข็งก็เปิดออก การทดสอบก็เป็นอันเสร็จสิ้น
มู่เฉียนซีก็เดินออกไป ทันทีที่ย่างเท้าก้าวเดินออกจากอาณาจักรน้ำแข็ง มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาที่ราวกับจ้องจะกินนางจับจ้องมองมาอยู่หลายคู่
มู่เฉียนซีส่งมอบไข่มุกวิญญาณน้ำแข็ง ถึงแม้ว่าจำนวนที่นางเก็
