ื่อนางลืมตาขึ้นมาก็เห็นนายน้อยเจ็ดและพวก อวี้ปิงชิงกล่าว “ท่านปู่ล่ะ?”
นายน้อยเจ็ดกล่าว “ผู้อาวุโสสูงสุดและพวกไม่ได้มา แต่ลิงหิมะนั่นตายแล้ว พวกเราปลอดภัยแล้ว”
อวี้ปิงชิงรีบลุกขึ้น เนื่องจากนางถูกลิงหิมะนั่นฉีกกระชากเสื้อผ้าจนขาดหลุดรุ่ย ทันทีที่ลุกขึ้นร่างของนางก็เปลือยเปล่า
ผ้าคลุมหน้าถูกกระชากออกไปแล้วเช่นกัน ทำให้นายน้อยทั้งสามเห็นใบหน้าของนางแล้ว
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของอวี้ปิงชิง “พวกเจ้าหันหลังไปเดี๋ยวนี้!”
“อืม!” พวกเขาหันหลังไปอย่างเชื่อฟัง แม้ว่าหญิงสาวตรงหน้าจะดูน่าดึงดูดใจมากเพียงใด แต่พวกเขาก็ไม่ยอมดูหมิ่นชิงเอ๋อร์เด็ดขาด
อวี้ปิงชิงเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เมื่อเดินไปข้างหน้าก็เห็นร่างเจ้าลิงหิมะบัดซบนั่นถูกฆ่าตายไปแล้ว
ในอาณาจักรน้ำแข็งแห่งนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนมาตรงนี้ได้
สีหน้าของนางพลันเปลี่ยนไปมาก “แย่แล้ว ไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปี!”
คนผู้นั้นฆ่าลิงหิมะตายแล้ว นั่นหมายความว่าเขาจะต้องเอาไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีไปแล้วเป็นแน่
ในขณะที่พวกเขาหาถ้ำของลิงหิมะเจอและกำลังจะเข้าไปนั้น ร่างของชายหนุ่มชุดขาวผู้หนึ่งก็เดินออกมาจากถ้ำนั้นพอดี
นายน้อยเจ็ดและพวกเห็นมู่เฉียนซีก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นใคร?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยเมยว่า “ข้าแค่ผ่านมาทางนี้”
“เจ้าต้องเอาไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีไปแล้วเป็นแน่แท้ เอาออกมาเดี๋ยวนี้”
มู่เฉียนซีเอาขวดผลึกใสขว
