ดหนึ่งออกมา และในขวดนั้นก็มีไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีสีขาวขุ่นแผ่ซ่านความเย็นยะเยือกออกมาอยู่
นางแกว่งขวดไปมาอย่างช้า ๆ และกล่าวว่า “ไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีที่เจ้าว่า คือสิ่งนี้เหรอ”
นายน้อยเจ็ดจ้องมองมู่เฉียนซีด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะดีนัก “แม้ว่าเจ้าจะเป็นคนเอาไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีมาได้ แต่เจ้าก็ต้องเอามาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
นายน้อยเจ็ดเตรียมจะแย่งชิงไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีมาเพื่อเอาความดีความชอบ เพื่อจะให้หญิงงามเอาตัวเข้าแลก
แต่ใครจะรู้ว่าเพียงแค่มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวตัวเล็กน้อยก็สามารถหลบหลีกการโจมตีได้อย่างง่ายดาย
เดิมทีนายน้อยเจ็ดก็ถูกลิงหิมะโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว เมื่อเขาโจมตีไม่โดนตัวเป้าหมายร่างของเขาก็เซจนล้มลงไป
ตุบ! หิมะแปดเปื้อนไปทั่วทั้งหัวเขา
นายน้อยหกและนายน้อยห้ามองมู่เฉียนซีอย่างพิจารณา ความเร็วของเจ้าหนุ่มผู้นี้ในเมื่อครู่รวดเร็วมาก
สามารถเอาชนะสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกได้ ไม่อ่อนหัดแน่นอน
ตอนนี้พวกเขาล้วนแต่บาดเจ็บสาหัสกันหมด เกรงว่าจะไม่ใช่สู้ต่อสู้ของคนผู้นี้
อวี้ปิงชิงก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน ครั้นแล้วนางจึงย่างเท้าเดินมาด้วยท่าทางที่สง่างาม และกล่าวว่า “คุณชายท่านนี้ก็เป็นผู้เข้าร่วมการคัดเลือกเข้าตำหนักในครั้งนี้ด้วยกระมัง! มีความสามารถเอาไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีไปได้ ช่างโชคดียิ่งนัก”
“หากคุณชายยอมมอบไขกระดูกน้ำแข็งหมื่นปีให้กับข้า ข้าในฐานะธิดาศักดิ์สิทธิ์สาม
