านก็คงรู้กันดีอยู่แล้วว่ายาของหอหมอปีศาจล้วนแต่เป็นยาชั้นเลิศ และราคาก็สูงมากด้วย อยากได้ยาแก้พิษ ไม่ทราบว่าพวกท่านเอาหยกวิญญาณมาเพียงพอหรือไม่?”
ครั้งนี้ เยวี่ยเจ๋อขูดเลือดขูดเนื้อพวกเขาจนสิ้นเนื้อประดาตัวเลยทีเดียว
“โหดเหี้ยม! หอหมอปีศาจโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!”
“นี่มันผีดูดเลือดชัด ๆ!”
“……”
มีคนไม่อยากซื้อยาแก้พิษแล้ว เป็นผลให้เยวี่ยเจ๋อเรียกยอดฝีมือขั้นสูงสุดอย่างเหลิ่งหนิงจือมาลงมือ “ในเมื่อไม่ได้มาซื้อยาแก้พิษ ข้าก็ไม่อยากให้พวกท่านมาเสียเปล่าโดยไม่ได้อะไรกลับไปเลย งั้นข้าจะมอบของขวัญให้พวกท่านสักหน่อยก็แล้วกันนะ”
นั่นมันของขวัญที่ไหนกันเล่า มันคือยาพิษชัด ๆ และในไม่ช้าพวกเขาก็ได้เจอจุดจบเดียวกัน
นี่มันเป็นการบีบบังคับการซื้อขายชัด ๆ พวกเขาไม่มีสิทธิ์พูดอะไรได้เลย
พวกเขากล่าวด้วยความหวาดกลัวว่า “อย่า ๆ ๆ…พวกข้าซื้อ พวกข้ายอมซื้อแล้ว…”
หลังจากการขูดรีดอันใจดำนี้จบลง หอหมอปีศาจก็ได้ทรัพย์สินมาไม่น้อย ก็ใครใช้ให้คนพวกนี้กล้าดีกันล่ะ
ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นเยวี่ยเจ๋อที่เป็นคนจัดการ ส่วนผู้คิดริเริ่มกระทำเรื่องนี้ได้แยกตัวไปปรุงยาในห้องปรุงยาตั้งนานแล้ว
เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ นางเชื่อว่าเยวี่ยเจ๋อจัดการได้แน่นอน
ในที่สุดเหลิ่งหนิงจือก็ได้เข้าใจแล้ว มุมปากของนางกระตุกขึ้นเล็กน้อย เจ้าคนผู้นี้ต้องใจดำขนาดไหนกันนะถึงได้ทำเช่นนี้ได้!
เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้พวกเขาสูญเสียไปไม่น้อย และกอง